Slider[Style1]

Style2

Style3[OneLeft]

Style3[OneRight]

Style4

Style5

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
ΦΩΦΗΣ ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ
ΠΡΟΕΔΡΟΥ του ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ
ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗΣ
 ΣTHN EKΠOMΠH TΗΣ EΡT3
«ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ»
ΜΕ ΤΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥΣ ΘΕΟΔΩΡΑ ΑΥΓΕΡΗ
ΚΑΙ ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΑΠΑΓΡΗΓΟΡΙΟΥ


Στόχος του Συνεδρίου μας ένα εθνικό αναπτυξιακό σχέδιο, ένα νέο παραγωγικό μοντέλο
Το Συνέδριο θα είναι στα τέλη Ιουνίου, τώρα οργανώνουμε όλη τη δουλειά που χρειάζεται πριν από αυτό. Γιατί θέλουμε έναν ευρύτατο διάλογο με την κοινωνία, σε όλες τις Περιφέρειες.  Σκοπεύουμε να κάνουμε 13 αναπτυξιακές ημερίδες σε κάθε Περιφέρεια, γιατί το Συνέδριο αυτό έχει ένα χαρακτήρα πολιτικό και προγραμματικό, κατά κύριο λόγο. Δεν είναι ένα Συνέδριο μηχανισμών. Είμαστε αποφασισμένοι να αλλάξουμε και θα αλλάξουμε. Ανοίγουμε τις πόρτες για την κοινωνία για να κουβεντιάσουμε για το τι πρέπει να γίνει για την Ελλάδα.
Μας ρωτάνε συχνά «ποια πρέπει να είναι αντίβαρα απέναντι σε αυτή την πολιτική που εφαρμόζεται σήμερα; Τι διαφορετικό μπορεί να κάνει μια Κυβέρνηση αύριο;». Ακριβώς αυτός είναι ο στόχος του Συνεδρίου: να κουβεντιάσουμε για ένα εθνικό σχέδιο αναπτυξιακό, για ένα νέο παραγωγικό μοντέλο, γιατί η Ελλάδα έχει δυνατότητες.
Ο διάλογος αφορά και την ιδεολογία μας και το πολιτικό μας στίγμα και τον προγραμματικό μας λόγο και τελικά και τη θεσμική οργανωτική συγκρότηση αυτού του ενιαίου πολυκομματικού φορέα που ονομάζεται Δημοκρατική Συμπαράταξη.
Πήχη στις επιδιώξεις μας δεν βάζουμε. Εμείς ένα στόχο έχουμε: την προοδευτική διακυβέρνηση του τόπου και τη συνεννόηση γύρω από μια εθνική γραμμή. Θέλουμε το υψηλότερο δυνατό ποσοστό και τη θέση εκείνη, που θα μας επιτρέψει να επιβάλλουμε τη συνεννόηση γύρω από μια εθνική γραμμή και να υπάρξει προοδευτική, πραγματικά προοδευτική διακυβέρνηση σε αυτό τον τόπο. Αυτός είναι ο στόχος μας.

Το μόνο που ενδιαφέρει την κυβέρνηση είναι η παράταση του πολιτικού της χρόνου
Βλέπουμε μια κυβέρνηση που έχει γαντζωθεί στην εξουσία. Το μόνο που την ενδιαφέρει είναι η παράταση του πολιτικού χρόνου στις καρέκλες και δίνει τα πάντα για να το πετύχει. Όλα αυτά εμείς οφείλουμε να τα αναδείξουμε, να τα καυτηριάσουμε και να συζητήσουμε με τον ελληνικό λαό για την αντιπρόταση απέναντι σε αυτή την τακτική: της καθυστέρησης, των αδιεξόδων που στο τέλος καταλήγει στο «τα δίνω όλα», της συνθηκολόγησης, της  διαπραγματευτικής ήττας, των νέων και σκληρών μέτρων για τον ελληνικό λαό. Βγάζουν αυτά τα μέτρα την Ελλάδα από το αδιέξοδο και από τη κρίση, ή την οδηγούν σε ένα 4ο  Μνημόνιο; Μήπως τελικά την οδηγούν σε ένα διαρκές δίλημμα «Grexit ή σκληρή λιτότητα»;
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι έγιναν βήματα, έγιναν λάθη, φτάσαμε κοντά το ’14 στο να βλέπουμε μια ακτίνα φωτός η οποία σε καμία περίπτωση βέβαια δεν είχε φτάσει να γίνει αντιληπτή στη μέση ελληνική οικογένεια, όμως από εκεί και πέρα γυρίσαμε πολλά χρόνια πίσω. Έχουμε γυρίσει πολύ πίσω και αυτό δεν το αντέχει άλλο η ελληνική οικονομία. Χάνει ανθρώπινο δυναμικό που μεταναστεύει, πάνω από 400.000 άνθρωποι έχουν φύγει από την Ελλάδα και κυρίως νέα παιδιά που τα έχουμε σπουδάσει, εταιρείες βάζουν λουκέτο, άλλες μεταναστεύουν στις γύρω περιοχές στις γύρω χώρες διότι βρίσκουν καλύτερες συνθήκες.

Ένα εθνικό σχέδιο ανάπτυξης ως αντίμετρο στη διαπραγμάτευση με τους δανειστές 
Υπάρχει χρόνος που ροκανίζει η Κυβέρνηση και αυτός ο χρόνος δεν είναι ουδέτερος. Τι διαφορετικό μπορεί να γίνει σήμερα; Αυτό που μπορεί να γίνει είναι ως αντίμετρο στη διαπραγμάτευση με τους δανειστές, ένα εθνικό σχέδιο ανάπτυξης που θα αφορά την κάθε Περιφέρεια ξεχωριστά. Εμείς αυτό δουλεύουμε με πιλοτικά αναπτυξιακά projects για κάθε Περιφέρεια ελληνικά, projects τα οποία θα λειτουργήσουν ως ατμομηχανή για να μπορέσουμε να κάνουμε τις μεγάλες αλλαγές, τις ανατροπές και τις μεταρρυθμίσεις που χρειάζονται και στο κράτος και στην οικονομία και στην φορολογία και στο κοινωνικό κράτος.

Παλεύουμε για την ανανέωση, την ανασύνταξη και την ανασυγκρότηση της Παράταξής μας
Το ΠΑΣΟΚ, η Δημοκρατική Συμπαράταξη δεν έχει βαρίδια.         Έχουμε κλείσει το κεφάλαιο ενότητα και συσπείρωση και αυτό που παλεύουμε είναι η ανανέωση και κάθε μέρα έχουμε νέους ανθρώπους που πλαισιώνουν τις γραμμές μας, τους τομείς μας, την επικοινωνία μας. Αυτή τη στιγμή αυτό είναι το πιο ελπιδοφόρο και αισιόδοξο μήνυμα από την πορεία ανάκαμψης της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, της Κεντροαριστεράς, της Προοδευτικής Παράταξης που έχει συνδεθεί με την ευημερία και την πρόοδο. Ο κ. Σημίτης – στον οποίο αναφερθήκατε –  ως Πρωθυπουργός συνδέθηκε με μια από τις καλύτερες εποχές από άποψη βιοτικού επιπέδου και εθνικής αυτοπεποίθησης και αξιοπρέπειας και εθνικής υπερηφάνειας για τον ελληνικό λαό.
Προφανώς υπάρχουν και λάθη και αρνητικά σημεία, τα οποία τα έχει κρίνει η ιστορία και θα τα κρίνει στο μέλλον. Όμως κανείς δεν μπορεί να ισοπεδώσει το τεράστιο έργο που έγινε στα χρόνια της μεταπολίτευσης, που συνδέεται με τη Δημοκρατική Παράταξη. Αυτή τη στιγμή κάνουμε μια προσπάθεια ανασύνταξης και ανασυγκρότησης και μια προσπάθεια ενότητας, γιατί θεωρώ ότι η ενότητα και η συσπείρωση είναι η βάση για να μπορέσει κανείς να διευρυνθεί και να κάνει στέρεα βήματα και άλματα το επόμενο διάστημα. Γιατί αυτό θέλουμε να κάνουμε, αλλά όχι άλματα στο κενό.
Η διεύρυνση που έγινε το τελευταίο διάστημα έδωσε δυναμική και αποτελεί την απαραίτητη βάση για να μπορέσουμε να κάνουμε τα επόμενα βήματα και να πάμε σε ένα Συνέδριο που θα είναι σταθμός για την Κεντροαριστερά και την προοδευτική Παράταξη.
Με τον κ. Βενιζέλο έχουμε σχέσεις συνεργασίας εδώ και πάρα πολλά χρόνια, από την εποχή που ήμουν εκπρόσωπος Τύπου και μείναμε στα δύσκολα και κρατήσαμε το ΠΑΣΟΚ σε πολύ δύσκολες εποχές, έχουμε σχέσεις που μπορούν να είναι αποτελεσματικές και παραγωγικές και το έχουμε αποδείξει στην πράξη.

Εκτός από κριτική στη Δημοκρατική Συμπαράταξη, καλό θα ήταν το Ποτάμι να κάνει κάποια στιγμή την αυτοκριτική του
Ο κ. Μπαργιώτας είχε διαφωνήσει με την πολιτική που ακολούθησε το κόμμα του, ανεξαρτητοποιήθηκε και μετά από κάποιους μήνες εκδήλωσε την επιθυμία να ενταχθεί στην Κοινοβουλευτική Ομάδα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης και ήταν πραγματικά χαρά μας να τον έχουμε κοντά μας, όπως και τον Ιλχάν Αχμέτ. Άρα δεν μιλάμε για πάρα πολλές μεταγραφές όπως είπατε. Μιλάμε για δύο βουλευτές του Ποταμιού που ανεξαρτητοποιήθηκαν και προσχώρησαν στη Δημοκρατική Συμπαράταξη. Το θέμα είναι γιατί ανεξαρτητοποιήθηκαν από το Ποτάμι. Κάποια στιγμή  θα πρέπει να κάνουν την αυτοκριτική τους εκεί εκτός από το να κάνουν κριτική στη Δημοκρατική Συμπαράταξη.
Μετά από εννιά σχεδόν μήνες συνομιλιών με την ηγεσία του Ποταμιού και εκατοντάδες ανθρώπους που δούλεψαν και κατέληξαν σε ένα κοινό πόρισμα για το πρόγραμμα το οποίο θα μπορούσαμε να υποστηρίξουμε, ναυάγησε στη συνέχεια η συζήτηση με ευθύνη της ηγεσίας του Ποταμιού και αυτό ακριβώς προκάλεσε την αντίδραση των συγκεκριμένων βουλευτών και την αποχώρησή τους, την ανεξαρτητοποίησή τους και τελικά τη συμμετοχή τους στη Δημοκρατική Συμπαράταξη.

Η τάση της Δημοκρατικής Συμπαράταξης διαρκώς αυξανόμενη, η τάση του ΣΥΡΙΖΑ διαρκώς πτωτική
Η διαφορά μας μειώνεται συστηματικά και επειδή οι δημοσκοπήσεις αποτυπώνουν τη τάση της στιγμής έχει σημασία να δει κανείς ποια είναι η τάση. Η τάση της Δημοκρατικής Συμπαράταξης είναι διαρκώς αυξανόμενη και του ΣΥΡΙΖΑ διαρκώς πτωτική. Και αυτό έχει πολύ μεγάλη σημασία για τη δυναμική των δύο αυτών χώρων και το που μπορεί να φτάσουν.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι απευθυνόμαστε στη δεξαμενή των ανθρώπων που πίστεψαν αυτά που έλεγε ο κ. Τσίπρας. Πείστηκε ο κόσμος ότι θα μπορούσε να υπάρξει ένας άλλος δρόμος, ένας εναλλακτικός δρόμος με λιγότερα βάρη για τον ελληνικό λαό και κυρίως για τη μεσαία τάξη και τα πιο αδύναμα στρώματα. Αποδείχθηκε αυτά τα δυο χρόνια ότι εξαπατήθηκαν οι Έλληνες πολίτες, ότι παραπλανήθηκαν.
Αυτή τη στιγμή τα μεγάλα βάρη τα σηκώνει η μεσαία τάξη. Το ομολόγησε βουλευτής Υπουργός, στέλεχος υψηλότατο του ΣΥΡΙΖΑ ότι είναι επιλογή τους τα βάρη να τα σηκώσει η μεσαία τάξη, δήθεν γιατί στηρίζουν τους φτωχότερους, αλλά στην πράξη αν δείτε από ποιους έκοψαν το ΕΚΑΣ; Από ποιους μείωσαν το επίδομα θέρμανσης; Ποιοι πλήττονται από τους έμμεσους φόρους; Ποιοι πλήττονται από τη διάλυση των προνοιακών δομών των Δήμων και τη διάλυση των Νοσοκομείων και του Εθνικού Συστήματος Υγείας; Τελικά και οι φτωχότεροι είναι αυτοί που πληρώνουν το μάρμαρο με την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ.

Οι Ευρωπαίοι Σοσιαλιστές είναι που βάζουν πλάτη απέναντι στις επιθυμίες Σόιμπλε
Τις ευθύνες των δανειστών τις έχουμε αναδείξει κατ’ επανάληψη και  έχω κάνει προσωπικά πολύ μεγάλο αγώνα με την παρουσία μου σε όλες τις συναντήσεις των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών οι οποίοι είναι οι μόνοι που στηρίζουν τη χώρα μας απέναντι στις απαιτήσεις των πιο ακραίων συντηρητικών κύκλων και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Και το έχετε δει αυτό ότι από το ’15 μέχρι σήμερα οι μόνοι που είναι με την Ελλάδα με τον ελληνικό λαό όχι με την Κυβέρνηση, είναι οι Ευρωπαίοι Σοσιαλιστές και βάζουν πλάτη απέναντι στις επιθυμίες του κ. Σόιμπλε τις οποίες κατ’ επανάληψη έχουμε καυτηριάσει.

Το έλλειμμα αξιοπιστίας της κυβέρνησης άνοιξε τα θέματα των ομαδικών απολύσεων και της ανταπεργίας
Εμείς δεν είπαμε ποτέ: «Κλείσε όπως να’ ναι κι ό,τι να’ ναι». Εμείς είπαμε εδώ κι ένα χρόνο: «Δεν μπορείτε γιατί δεν έχετε σχέδιο, ικανότητα, διαχειριστική ικανότητα στην καθημερινή διακυβέρνηση του τόπου και δεν μπορείτε να κλείσετε την αξιολόγηση με τρόπο που θα οδηγήσει σε έξοδο από τα μνημόνια». Άνοιξαν θέματα στην ατζέντα ακριβώς λόγω του ελλείμματος αξιοπιστίας και εμπιστοσύνης προς αυτή την κυβέρνηση τα οποία είχαν κλείσει το προηγούμενο διάστημα,  όπως οι ομαδικές απολύσεις και η ανταπεργία.
Εμείς δεν θα είχαμε φτάσει σε αυτό το σημείο γιατί θα είχε κλείσει η πρώτη αξιολόγηση διαφορετικά και γιατί θα εφαρμοζόταν ένα Εθνικό Σχέδιο Ανάπτυξης που θα στηριζόταν στην αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου που θα λειτουργούσε ως αντίβαρο στις απαιτήσεις των δανειστών.
Έχω κάνει διαπραγμάτευση με τους δανειστές και μάλιστα αποτελεσματική   και επιτυχημένη, όταν επί 6 μήνες μας έλεγαν να κλείσουμε τα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα και εμείς παρουσιάσαμε μια πρόταση αναδιάρθρωσης της εταιρείας που αποδείκνυε ότι μπορούσε η εταιρεία να έχει κέρδη. Δυστυχώς η σημερινή κυβέρνηση έχει αδιαφορήσει πλήρως για την εφαρμογή αυτού του προγράμματος και δε γνωρίζω και την τύχη των ελληνικών αμυντικών συστημάτων στο μέλλον.
Μας λένε ότι η αξιολόγηση κλείνει πριν από τα Χριστούγεννα και θα έπρεπε να την έχει κλείσει όχι βέβαια με τους όρους που έχει κανονίσει. Αυτή τη στιγμή διαπραγματεύεται με το εσωτερικό του Κόμματός του και προσπαθεί να βρει πως θα απαλύνει τον πόνο των βουλευτών του, που τελικά ενώ κλαίνε στο τέλος όλοι ψηφίζουν. Μας κοροϊδεύουν όλοι μαζί!

Αυτόνομη η πορεία, αυτοδύναμος ο λόγος, σταθερή η τακτική της Δημοκρατικής Συμπαράταξης 
Πότε μας πάνε από δω, πότε μας πάνε από κει. Έχουμε μια αυτόνομη πορεία κι έναν αυτοδύναμο λόγο και μία στρατηγική που δεν πρόκειται  ν’ αλλάξει. Δεν έχω λόγο να πω όχι σε μια συνάντηση με τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ενταγμένη στο πλαίσιο της συζήτησής του με όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης.  Συμμερίζομαι εξάλλου την αγωνία ότι αυτή η κυβέρνηση δε μπορεί και ότι όσο πιο γρήγορα φύγει τόσα καλύτερα για τον τόπο. Απλώς εμείς λέμε κάτι άλλο: Πρώτον, τις εκλογές από μόνοι μας δε μπορούμε να τις προκαλέσουμε και δεύτερον, το θέμα είναι τι θα γίνει την επόμενη μέρα των εκλογών. Γι’ αυτό φωνάζουμε και θα συνεχίσουμε να φωνάζουμε για την ανάγκη εθνικής συνεννόησης γύρω από μια εθνική γραμμή. Για τη συνδιαμόρφωσή της και την υλοποίησή της.
Μιλάω για μια βιώσιμη  κυβέρνηση ευρύτατης κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας όπου τα δυο πρώτα κόμματα θα πρέπει ν’ αναλάβουν τις ευθύνες τους. Όποια κι  αν είναι αυτά. Σε αυτή τη Βουλή, με τη δύναμη που έχουν ο ΣΥΡΙΖΑ και η Νέα Δημοκρατία δεν επιτρέπουν την εθνική συνεννόηση, είναι ολοφάνερο. Με τη δύναμη που έχουν τώρα επιβάλλουν τη θέλησή τους: το δίπολο, ο διχασμός, γιατί μέσα απ’ αυτό το κακέκτυπο του δικομματισμού συνεχίζουν και υπάρχουν.  Όμως κοιτάξτε όλες τις δημοσκοπήσεις, τί λένε: Κανένας από τους δύο. Υπερισχύει το «κανένας από τους δύο». Γιατί ο ελληνικός λαός αυτό που επιδιώκει και ζητά για να νιώσει σιγουριά και ασφάλεια, είναι η συνεννόηση των πολιτικών δυνάμεων.

Ο ελληνικός λαός να επιβάλλει τη συνεννόηση στις πολιτικές δυνάμεις με την ενίσχυση της Δημοκρατικής Συμπαράταξης

Να συνδιαμορφώσουμε ένα εθνικό σχέδιο για τον τόπο, γιατί τα τελευταία χρόνια απλά υλοποιούνται μνημόνια. Δεν υπάρχει ένα σχέδιο της ελληνικής πλευράς. Τί πρέπει ν’ αλλάξει στη Δημόσια Διοίκηση; Πρέπει να υπάρξει περισσότερη αποκέντρωση; Τί πρέπει να αλλάξει στη Δικαιοσύνη που είναι τροχοπέδη  αυτή τη στιγμή η καθυστέρηση των αποφάσεων για οποιαδήποτε αναπτυξιακή πρωτοβουλία; Γιατί δεν υπάρχει η συνείδηση στις πολιτικές δυνάμεις της συνεννόησης και πρέπει να επιβληθεί αυτό τον ελληνικό λαό. Και ένας τρόπος για να το πετύχουμε είναι η καθοριστική ενίσχυση της Δημοκρατικής Συμπαράταξης.  Γιατί θα τους βάλουμε να καθίσουμε γύρω από ένα τραπέζι.

Καλοί οι τεχνοκράτες  για να τεκμηριώνουν πολιτικούς σχεδιασμούς αλλά η χώρα χρειάζεται όραμα
Μακριά από την πολιτική δε μπορεί να υπάρξουν λύσεις. Οι τεχνοκράτες είναι καλοί για να τεκμηριώνουν τις πολιτικές, τους πολιτικούς σχεδιασμούς. Σε την  κατάσταση που βρίσκεται η χώρα χρειάζεται επιτέλους ένα όραμα. Χρειάζεται ένας στόχος, ένας εθνικός στόχος. Χρειάζεται νέα εθνική αυτοπεποίθηση, ο εθνικός στόχος.
Για μένα ο πρώτος εθνικός στόχος είναι να κρατήσουμε τα παιδιά μας στον τόπο τους και να τους δώσουμε τη δυνατότητα όσων έχουν φύγει να επιστρέψουν. Και αυτό πώς θα το πετύχουμε; Αυτό θα το πετύχουμε μέσα από ένα αναπτυξιακό σχέδιο που θα δίνει τη δυνατότητα όχι μόνο σε μεγάλες επενδύσεις που κλείνουν από διακρατικές συμφωνίες, αλλά και σε μικρομεσαίες ελληνικές επιχειρήσεις που άντεξαν μέσα στην κρίση.
Χρειάζεται εμπιστοσύνη στις πολιτικές δυνάμεις, συνεννόηση των πολιτικών δυνάμεων κι ένα σχέδιο που εκτός από τις μεγάλες επενδύσεις και τις ιδιωτικοποιήσεις και τις αποκρατικοποιήσεις, θα περιλαμβάνει τις χιλιάδες των μικρομεσαίων επιχειρήσεων που μπορούν να δημιουργήσουν τουλάχιστον  μία θέση εργασίας η κάθε μία κι έχουμε πάνω από 250.000 επιχειρήσεις που άντεξαν την κρίση και μπορούν να συνεχίσουν την πορεία τους.

Εξεταστικές: με την πλάτη στον τοίχο ο κ. Τσίπρας προσπαθεί να αλλάξει την πολιτική ατζέντα
Φυγόμαχοι είναι αυτοί που αρνούνται τις  Εξεταστικές. Ο κ. Τσίπρας καταλαβαίνει ότι είναι με την πλάτη στον τοίχο και προσπαθεί να αλλάξει την πολιτική ατζέντα. Έναν τρόπο έχει για ν’ αλλάξει την πολιτική ατζέντα, να ποινικοποιήσει την πολιτική ζωή του τόπου. Κάνει Εξεταστικές για το παραμικρό και βέβαια αρνείται να μιλήσει για δυο  πράγματα: Το ένα είναι οι δικές του ευθύνες, τα 86 δις που  φόρτωσε την ελληνική οικονομία, τα 20 δις που έχασε το Δημόσιο  από τις ελληνικές Τράπεζες, τα capital controls. Αρνείται να δεχθεί να εξετάσουμε την Οικονομία για τη δική του περίοδο, και στην Υγεία,  και αρνείται πεισματικά να δεχθεί να ερευνήσουμε τί έγινε στην ελληνική οικονομία από την ώρα που μπήκαμε στην Ευρωζώνη μέχρι σήμερα, για ν’ αποδοθούν οι πραγματικές ευθύνες και όχι μόνο να δούμε τις ευθύνες του κάθε πολιτικού κόμματος αλλά να δούμε και τί πήγε στραβά για να μπορέσουμε να το διορθώσουμε και να μην ξαναβρεθούμε στο ίδιο σημείο.

Το φλερτ Τσίπρα – Καραμανλή καλά κρατεί
Ο κ. Τσίπρας δεν θέλει να αγγίξει την περίοδο Καραμανλή γιατί το φλερτ πολύ καλά κρατεί μ’ ένα κομμάτι της Δεξιάς. Έχει πάρα πολύ μεγάλες ευθύνες η κυβέρνηση του 2004 – 2009  και για την εκτόξευση του χρέους και για την εκτόξευση των ελλειμμάτων, πρωτογενών ελλειμμάτων που σημαίνει ότι δε  συνδέονταν με την εξυπηρέτηση του χρέους και βεβαίως  για το μεγάλο έλλειμμα ανταγωνιστικότητας.
Μας έλεγαν ότι «η οικονομία είναι θωρακισμένη», ότι δεν έχει ανάγκη από παρεμβάσεις, ότι δεν κινδυνεύουμε από τίποτα και αποδείχθηκε ότι τίποτε απ’ όλα αυτά  δεν ίσχυε και δεν ήταν αλήθεια. και στο τέλος δραπέτευσαν. Και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ανοίγει τη συζήτηση γι’ αυτή την περίοδο γιατί έχει δεσμούς με το χώρο αυτό. Έχει ανθρώπους της εποχής εκείνης μέσα στην κυβέρνησή του. Όταν επιλέγεις να έχεις στο Υπουργείο Δικαιοσύνης τον άνθρωπο που ήταν επικεφαλής της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών σε μια άλλη, δεξιά κυβέρνηση κι εσύ παριστάνεις ότι είσαι η «πρώτη φορά Αριστερά», τότε υπάρχουν  διασυνδέσεις που θα έπρεπε κάποια στιγμή να απαντηθούν.

Συνειδητή η επιλογή του κ. Τσίπρα να συγκυβερνήσει με τον κ. Καμμένο
Η συγκυβέρνηση ήταν εθνική ανάγκη μετά από δυο αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις. Βάλαμε ως προτεραιότητα το συμφέρον του τόπου. Οι διαφορές μας οι πολιτικές και ιδεολογικές με τη συντήρηση και τη Δεξιά υπάρχουν. Όμως δεν είμαστε σε μια κανονική κατάσταση στη χώρα, σε μια κανονική περίοδο όπου ο καθένας έχει το δικαίωμα να προτάσσει τις διαφορές του. Όταν λοιπόν μετά από δυο αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις, ήμασταν αντιμέτωποι και πάλι  με το Grexit και την άτακτη χρεοκοπία, τότε ζητήσαμε να μπει ο ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση. Αλλά δε θέλησε να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά. Περίμενε να βρει καλύτερες συνθήκες κατά την εκτίμησή του.  Άλλη μια λάθος εκτίμηση του ΣΥΡΙΖΑ. Και τότε συγκυβερνήσαμε μαζί με τη ΔΗΜΑΡ γιατί ήταν εθνική ανάγκη.    Όπως και το ’15 βάλαμε πλάτη για τη χώρα. Αυτή δεν είναι μια πολιτική αλά καρτ, είναι μια σταθερή επιλογή στήριξης των εθνικών συμφερόντων. Και γι’ αυτό διαφέρουμε.  Και γι’ αυτό σιγά σιγά το κατανοεί ο ελληνικός λαός και αρχίζει και μας ξανακούει, μας παρακολουθεί και πιστεύω ότι θα πεισθεί μέχρι τις επόμενες εθνικές εκλογές όπου κι αν αυτές γίνουν.
Επέμεινα πάρα πολύ στο θέμα της εθνικής συνεννόησης.  Αλλά η επιλογή του κ. Τσίπρα ήταν να κυβερνήσει ξανά με την  ακροδεξιά απόφυση του  κ. Καμένου.  Είναι μια συνειδητή επιλογή. Κι επειδή έχουν ακουστεί πολλά  ψέματα, ουδέποτε υπήρξε πρόταση του Πρωθυπουργού σ’ εμένα να συγκυβερνήσουμε, γιατί αυτά τα μετέφεραν τα παπαγαλάκια του Μαξίμου το βράδυ των εκλογών και τα βρήκα μπροστά μου ακόμη και στους ξένους. Είχαν ενημερωθεί ότι υπήρχε πρόσκληση να συγκυβερνήσουμε το βράδυ των εκλογών του ’15. Ουδέποτε έγινε τέτοια προσέγγιση σ’ εμένα.
Όλα τ’ άλλα ήταν για δημόσια κατανάλωση.

«
Next
Νεότερη ανάρτηση
»
Previous
Παλαιότερη Ανάρτηση

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Αφήστε το σχόλιό σας


Top