Slider[Style1]

Style2

Style3[OneLeft]

Style3[OneRight]

Style4

Style5

06.04.2015 Συζήτηση σ/ν ΥΔΔΑΔ επί της αρχής
Αρχική τοποθέτηση Φ. Γεννηματά


Ευχαριστώ Κύριε Πρόεδρε,
Κύριε Υπουργέ,
κ.κ. Συνάδελφοι,
Καλωσορίζουμε το πρώτο νομοσχέδιο του Υπουργείου Δικαιοσύνης στη Βουλή, με την ευχή ότι θα έχουμε την ευκαιρία, ως Επιτροπή, να επεξεργαστούμε πολλές και ωφέλιμες πρωτοβουλίες για το δικαστικό μας σύστημα και το νομικό μας πολιτισμό. Οι προγραμματικές δηλώσεις του κ. Υπουργού, παρά την αναμενόμενη επικέντρωσή του σε ζητήματα ποινικά και σωφρονιστικά, περιείχαν ορισμένες θετικές αναφορές, τις οποίες αναμένουμε με αγωνία να υλοποιηθούν.
Από την πλευρά μας, ως ΠΑΣΟΚ, με ερωτήσεις, προτάσεις και αντικειμενική κριτική θα υποστηρίξουμε κάθε θετικό βήμα, επιμένοντας στην ανάγκη να προωθηθεί το σύνολο των αναγκαίων μεταρρυθμίσεων για την Ελληνική Δικαιοσύνη.
Όμως, κύριε Υπουργέ, πρέπει να παρατηρήσω ότι επί της ουσίας, αλλά και επί της διαδικασίας, μάλλον δεν κάνουμε την ιδανική αρχή. Και εξηγούμαι:
Επεισόδιο πρώτο: Το νομοσχέδιο αναρτάται στο διαδίκτυο για δημόσια διαβούλευση στις 24 Μαρτίου, 5 το απόγευμα και μέχρι τις 26 Μαρτίου, 12 το μεσημέρι! Μιάμιση ημέρα δημόσιας διαβούλευσης, συμπεριλαμβανομένης της εθνικής εορτής της 25ης Μαρτίου. Μόλις και μετά βίας αποφασίσατε την παράταση για μερικές ημέρες. Με αποτέλεσμα να κρίνεστε σήμερα και όχι άδικα για το γεγονός ότι δεν προηγήθηκε της κατάθεσης του νομοσχεδίου ο απαιτούμενος διάλογος.
Επεισόδιο δεύτερο: Το νομοσχέδιο κατατίθεται στη Βουλή την περασμένη Πέμπτη, 4 Απριλίου, βιαστικά και πρόχειρα. Όπως είναι γνωστό, «όποιος βιάζεται σκοντάφτει». Το σχέδιο μέχρι την Παρασκευή δεν έχει υπογραφές υπουργών και δεν  συνοδεύεται από την απαραίτητη έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους. Προς τι τόση βιασύνη; Μετά και από τις δηλώσεις του Κυβερνητικού εκπροσώπου δίνετε την εντύπωση ότι σύρεστε και δίνετε διαβεβαιώσεις σε πάσης φύσεως καταληψίες, εισβολείς και εν γένει αυτοαποκαλούμενους αντιεξουσιαστές.
Σήμερα, η Επιτροπή μας καλείται να εξετάσει ένα νομοσχέδιο που καταργεί «μονοκοντυλιά» έναν θεσμό που δεν πρόλαβε να δοκιμαστεί και μια δομή που λειτουργεί σε όλη την Ευρώπη: τις φυλακές υψίστης ασφαλείας. Αντί να μιλήσουμε με ηρεμία και επιστημονικά επιχειρήματα για το πώς θα κάνουμε πιο λειτουργικό και ασφαλές το καθεστώς λειτουργίας των καταστημάτων κράτησης για επικίνδυνους κρατουμένους, επιλέγουμε δογματικά να τα καταργήσουμε χωρίς να έχουν δημιουργηθεί ειδικές πτέρυγες.
Κι έπειτα προσθέτουμε και ορισμένες οριζόντιες διατάξεις για αποφυλακίσεις κρατουμένων ακόμη και με ποινές κάθειρξης, άνευ κριτηρίων και άνευ εξαιρέσεων.
Με τρόπο ιδεοληπτικό, στο όνομα της αποσυμφόρησης των φυλακών.
Κι όλα αυτά, όταν στο συρτάρι του γραφείου σας στο Υπουργείο υπάρχει έτοιμο, ολοκληρωμένο νομικό οπλοστάσιο : Ο Ποινικός Κώδικας της Επιτροπής Μανωλεδάκη, ο Κώδικας Ποινικής Δικονομίας της Επιτροπής Μαργαρίτη και ο Σωφρονιστικός Κώδικας από την Επιτροπή του συναδέλφου σας στην Κυβέρνηση, κ. Πανούση.
Με πρωτοβουλία του ΠΑΣΟΚ, ήδη από την περίοδο διακυβέρνησης της χώρας, το 2009-2012, επί υπουργίας Καστανίδη και Παπαιωάννου  λειτούργησαν όλες αυτές οι επιτροπές με ευρεία και βαθιά επιστημονική διαβούλευση. Την ίδια ακριβώς περίοδο που κι εσείς, κύριε Υπουργέ, προεδρεύατε της επιτροπής που οδήγησε σε μια νέα άρτια νομοθεσία για τα ναρκωτικά.
Σας ακούσαμε στις προγραμματικές σας δηλώσεις να προεξοφλείτε την προώθηση του Σωφρονιστικού Κώδικα, ενώ φαντάζομαι το ίδιο θα πρέπει να ακολουθήσει και με τα άλλα δύο βασικά νομοθετήματα.
Συνεπώς, γιατί βιαζόμαστε;
Τι μας εμποδίζει να περιμένουμε λίγο ακόμη μέχρι να έλθουν στη Βουλή οι τρεις Κώδικες που θα επιλύσουν με τρόπο συστηματικό, πειστικό και οριστικό το σύνολο των ζητημάτων της ποινικής δικαιοσύνης και του σωφρονιστικού μας συστήματος;
Ή μήπως υπάρχουν και άλλοι λόγοι; Κρατούμενοι καταδικασθέντες για βαριά εγκλήματα κατέρχονται σε απεργία πείνας. Περιμένουν «άφεση αμαρτιών» από την Πολιτεία. Την ίδια ώρα σε όλη τη χώρα, ακόμη και έξω από αυτό εδώ το κτίριο, καταλήψεις και εισβολές σε δημόσια κτίρια, με αίτημα την αποφυλάκιση επικίνδυνων βρυποινιτών.  
Τι φοβάται, λοιπόν, η Κυβέρνηση;
Ποιος πιέζει το Υπουργείο Δικαιοσύνης και αλλάζει το βαθμό προτεραιότητας των νομοσχεδίων του;
Μέσα σε αυτό το κλίμα, λοιπόν, έρχεται το νομοσχέδιο στη Βουλή εσπευσμένα και κατεπειγόντως.
Η Κυβέρνηση, αφού δε μπόρεσε να… καταργήσει τα Μνημόνια «με ένα άρθρο», αρκείται να το πράξει με τις φυλακές Γ΄ τύπου.
Βέβαια, στην Αιτιολογική Έκθεση του νομοσχεδίου καταβάλλεται φιλότιμη προσπάθεια να πεισθεί το Σώμα ότι η πρωτοβουλία του Υπουργείου έχει επαναληφθεί στο παρελθόν. Όμως αυτή είναι η μισή αλήθεια:
Ναι, η Βουλή έχει συζητήσει και ψηφίσει νόμους για την ελάφρυνση των σωφρονιστικών καταστημάτων, με απολύσεις κρατουμένων.
Όμως:
- Ποτέ η παρέμβαση του νομοθέτη δεν έφτασε στο σημείο να απολύει καταδικασθέντες με πολυετείς ποινές κάθειρξης, χωρίς εξαιρέσεις για βαρύτατα εγκλήματα κατά της δημόσιας τάξης.
- Ποτέ ένας νόμος δεν πήγε τόσο μακριά ώστε να αναιρέσει ουσιαστικά την ίδια την καταδίκη του δράστη ιδιαίτερα απαξιωτικών αδικημάτων, όπως η τρομοκρατία.
Και το ίδιο σκηνικό επαναλαμβάνεται και στις διατάξεις του νομοσχεδίου για την απόλυση κρατουμένων με αναπηρίες και ασθένειες.
Είναι φυσικά δηλωμένο και έμπρακτο το ενδιαφέρον μας για την εξασφάλιση βιώσιμων συνθηκών στις φυλακές για όλους τους κρατούμενους, πόσω μάλλον για όσους από αυτούς αντιμετωπίζουν αποδεδειγμένες ασθένειες ή αναπηρίες. Όμως πώς μπορεί κανείς να αρνηθεί το προκλητικό από κοινωνικής άποψης αποτέλεσμα να απολύονται επικίνδυνοι εγκληματίες και να κυκλοφορούν ελεύθεροι; χωρίς έστω να γίνεται χρήση εναλλακτικών μέτρων έκτισης, όπως τα πολυαναμενόμενα «βραχιολάκια»;
Και εύλογα γεννώνται ερωτήματα, σε κάθε καλόπιστο αναγνώστη του σχεδίου:
Γιατί δεν εισάγονται οι αυτονόητες εξαιρέσεις και οι αναγκαίοι περιορισμοί στις ευεργετικές διατάξεις του νομοσχεδίου; Γιατί δεν εξαιρούνται ρητώς από την εφαρμογή του οι κρατούμενοι για τα βαρύτερα των κακουργημάτων; Γιατί, έστω, δεν προβλέπεται η ενεργοποίηση εναλλακτικών μέσων έκτισης, όπως ο κατ’ οίκον περιορισμός ή τα περίφημα και πολυαναμενόμενα «βραχιολάκια»:

Φυσικά, επιφυλασσόμαστε, στη συζήτηση κατ’ άρθρον να προσθέσουμε ειδικότερες απόψεις για τις ρυθμίσεις του νομοσχεδίου, ορισμένες από τις οποίες είναι σε ορθή κατεύθυνση.
Όπως οι διατάξεις οι σχετικές με τους ανηλίκους, με σοβαρή επιφύλαξη στην αύξηση του ορίου του ακαταλόγιστου στα 15 έτη.
Αναγκαίες είναι και οι ρυθμίσεις που συμπληρώνουν τη νομοθεσία για τα ναρκωτικά, ενθαρρύνοντας τα θεραπευτικά προγράμματα. Όπως επίσης, και εκείνες που αφορούν στους υπό απέλαση αλλοδαπούς και αποσκοπούν στην αντιμετώπιση του συνωστισμού στις σωφρονιστικές δομές.

Κλείνοντας, θα ήθελα να ξεκαθαρίσω ότι, δυστυχώς, παρά τη συμφωνία μας με επί μέρους ρυθμίσεις, το ΠΑΣΟΚ είναι υποχρεωμένο να καταψηφίσει το νομοσχέδιο επί της αρχής, ως αποσπασματικό, συντηρητικό  και αναποτελεσματικό. Η απόφασή μας αυτή στηρίζεται στην παντελή έλλειψη των αναγκαίων εξαιρέσεων και δικλίδων που θα εξασφαλίζουν συνθήκες ασφαλούς διαβίωσης στις φυλακές.
Το νομοσχέδιο δεν φέρνει τις μεταρρυθμίσεις που ευαγγελίζεται.
Θα συνεχίσουμε να περιμένουμε μια νέα ποινική και σωφρονιστική νομοθεσία, την οργάνωση πτερύγων ασφαλείας και την ορθολογική κατανομή των κρατουμένων, βάσει κριτηρίων επικινδυνότητας.
Διαφωνούμε τέλος ριζικά με τη συγχώνευση των Υπουργείων Δικαιοσύνης και δημόσιας τάξης. Πρόκειται για δυσάρεστη πρωτοτυπία για τα ελληνικά δεδομένα. Στο όνομα ενός συντονισμού που ακόμα αναζητείται, 2 μήνες μετά τις εκλογές, ακυρώνετε όσα θέλετε να πετύχετε. Αντί για δικαιοποίηση της αστυνομίας μήπως τελικά επέλθει η αστυνομικοποίηση της δικαιοσύνης, πράγμα εξαιρετικά επικίνδυνο για τα δικαιώματα και τις ελευθερίες του ατόμου. Η απόσταση ανάμεσα στην ανεξάρτητη  δικαιοσύνη και τα σώματα ασφαλείας είναι και πρέπει να παραμείνει πολύ μεγαλύτερη από εκείνη που χωρίζει την Κατεχάκη από τη Μεσογείων.

Ευχαριστώ.

06.04.2015 Συζήτηση σ/ν ΥΔΔΑΔ επί της αρχής
Δευτερολογία Φ. Γεννηματά 


«Δεν θα ήθελα να επαναλάβω όσα ακούστηκαν νωρίτερα στην Επιτροπή. 

Εξ άλλου, θα έχουμε την ευκαιρία να τοποθετηθούμε και επί των άρθρων, αφού ακούσουμε τις πολύτιμες απόψεις των φορέων.

Το νομοσχέδιο περιέχει ένα μίγμα αποσπασματικών ρυθμίσεων:
Αρκετές από τις διατάξεις είναι στη σωστή κατεύθυνση. 
Άλλες δημιουργούν απορίες ως προς την στόχευση και την αποτελεσματικότητά τους.
Τέλος, κάποιες διατάξεις αναδεικνύουν τη μικροπολιτική που ο ΣΥΡΙΖΑ ασκούσε ως αντιπολίτευση τα τελευταία έτη.

Η κατάργηση των φυλακών Γ’ τύπου με ένα άρθρο απαντά στην προεκλογική δέσμευση του ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς να δίδει απάντηση στα ζητήματα ασφαλείας που οδήγησαν στην υλοποίησή τους.
Και ναι μεν, από άποψη αντεγκληματικής πολιτικής η συσσώρευση όλων των επικινδύνων κρατουμένων της χώρα σε ένα κατάστημα (στο Δομοκό) δημιουργεί επικίνδυνες οσμώσεις, πλην όμως η απόλυτη κατάργησή τους επαναφέρει τους επικινδύνους κρατουμένους στο προηγούμενο καθεστώς κυριαρχίας τους στις περιφερειακές φυλακές.

Η άνευ όρων κατάργηση των φυλακών Γ’ τύπου δεν απαντά στα ζητήματα ασφαλείας, αντιθέτως παραδίδει όλους τους υπαλλήλους των καταστημάτων κράτησης (και πολλούς αδύναμους κρατουμένους) στις απειλές, εκβιασμούς και κακοποιήσεις επικινδύνων κρατουμένων

Ο σκοπός της συνολικής και έμπρακτης βελτίωσης των συνθηκών κράτησης δεν εξυπηρετείται :
ούτε από την κατάργηση των φυλακών τύπου Γ (που αφορά σε μειοψηφία του συνολικού αριθμού των κρατουμένων) 
ούτε από «οριζόντιες» - μαζικές απολύσεις ακόμη και επικίνδυνων κρατουμένων με μικρά ποσοστά έκτισης ποινών. 
 Θα ήθελα να επιμείνω επί της αρχής στην ανάγκη για μια στρατηγική θεώρηση του όλου ζητήματος του σωφρονισμού και της ποινικής δικαιοσύνης στη Χώρα μας.


Είναι σημαντικό εκτός από την αναφορά του κ.Βούτση να δεσμευτείτε σε συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα  στο οποίο θα φέρετε ολοκληρωμένη ανθρωποκεντρική μεταρρύθμιση του ποινικού μας συστήματος:
Ο Ποινικός Κώδικας προχωρεί με γενναία προοδευτικά βήματα στην αναμόρφωση του ποινικού δικαίου, με ηπιότερο ποινικό χαρακτηρισμό αδικημάτων χαμηλής κοινωνικής απαξίας και την ενίσχυση εναλλακτικών τύπων έκτισης ποινών.
Ο Κώδικας Ποινικής Δικονομίας προβλέπει νεοπαγείς και διεθνώς επιτυχημένους θεσμούς, όπως η ποινική διαπραγμάτευση που αποσκοπούν στην ταχεία αντίδραση της Πολιτείας σε κάθε αξιόποινη συμπεριφορά και στη σημαντική αποσυμφόρηση των ποινικών δικαστηρίων και των φυλακών.
Ο Σωφρονιστικός Κώδικας εισάγει το καθεστώς της ημιελεύθερης διαβίωσης, τροποποιεί το σύστημα μεταγωγών και προασπίζει τα θεμελιώδη δικαιώματα των κρατουμένων.
Η εξυπηρέτηση της πραγματικής αποστολής του σωφρονιστικού συστήματος προϋποθέτει συνολική στρατηγική και όχι «μπαλώματα». 

Οι μεταρρυθμίσεις ποινικών διατάξεων που το Υπουργείο Δικαιοσύνης φέρνει σήμερα στη Βουλή, αποτυγχάνουν στους στόχους τους. Δεν μεταρρυθμίζουν, διευθετούν.
Και υπ’ αυτήν την έννοια είναι ατελείς, ατελέσφορες και ανεπαρκείς».

Τοποθέτηση Φ. Γεννηματά 

«Ευχαριστώ Κύριε Πρόεδρε,
Κύριε Υπουργέ,
κ.κ. Συνάδελφοι,

Θα ήθελα να αναφερθώ, ξεκινώντας την τοποθέτησή μου, σε όσα διαδραματίστηκαν στην προηγούμενη συνεδρίαση.
Ο Σάββας Ξηρός δεν είναι πολιτικός κρατούμενος ούτε αριστερός αγωνιστής. Και είναι αδιανόητο να δίνεται η εντύπωση ότι αντιμετωπίζεται ως τέτοιος από την Κυβέρνηση.
Η Ποινική Δικονομία προβλέπει τη διακοπή της ποινής εάν τα Δικαστήρια πειστούν για την αναγκαιότητα. Οι Βουλευτές δεν είμαστε ούτε γιατροί, ούτε δικαστές. Σε καμία περίπτωση, το Ελληνικό Κοινοβούλιο δεν επιτρέπεται να νομοθετεί «φωτογραφικά». 
Έχετε ευθύνη να βελτιώσετε τις συνθήκες νοσηλείας για όλους τους κρατούμενους.
Σε κάθε περίπτωση, σας καλούμε να απαλλαγείτε, ως Κυβέρνηση, από τις ιδεοληψίες που είχε ο ΣΥΡΙΖΑ ως αντιπολίτευση. 
Επιτέλους, σταματήστε να «ρίχνετε νερό στο μύλο» της συντήρησης.

Η ακρόαση, εξάλλου, των φορέων μας οδηγεί όλους σε βαθύτατο προβληματισμό. 
Και κυρίως αναδείχθηκε η ανάγκη για ολοκληρωμένη προσέγγιση του ζητήματος, με βασικό κριτήριο τα ανθρώπινα δικαιώματα των κρατουμένων.

Προχθές η συνάδελφος κυρία Κατριβάνου, μας κάλεσε να δούμε κάποια στιγμή «με άλλο μάτι» το όλο θέμα.  Εγώ σήμερα θα της επιστρέψω την ευγενική προτροπή.
Δεν ήρθε η ώρα, κύριοι συνάδελφοι, να μιλήσουμε ανοικτά και με ειλικρίνεια για τα φλέγοντα ζητήματα των κρατουμένων; 
Να δούμε με θάρρος και χωρίς ιδεολογικές «ταμπέλες» τις ανάγκες του συστήματος και των ανθρώπων που ζουν μέσα σε αυτό; 

Και το ίδιο ακριβώς αναμένουμε από εσάς Κύριε Υπουργέ. 
Ειδικά από εσάς προσωπικά, με την εγνωσμένη ακαδημαϊκή σας υπόσταση και το προοδευτικό πρόσημο που συνοδεύει το επιστημονικό σας έργο. 
Το ποινικό και το σωφρονιστικό μας δίκαιο χρειάζονται επειγόντως αναμόρφωση. 
Πιστεύω ότι είστε ο ειδικότερος όλων για να το επιβεβαιώσετε αυτό. 

Σας καλούμε να προχωρήσετε τις μεταρρυθμίσεις στη νομοθεσία και τις υποδομές, όχι μόνο στις φυλακές, αλλά στο σύνολο του δικαιοδοτικού μας οικοδομήματος, στις Δικονομίες, στο Οικογενειακό Δίκαιο.

Ο δισταγμός της Κυβέρνησης κοστίζει. 
Δίνετε πάλι αφορμή να συνεχισθεί μια συζήτηση συντηρητική, φοβική, στάσιμη, κοντόφθαλμη. 

Προχθές, Κύριε Υπουργέ, παρατηρήσατε ότι η αξιοπρέπεια των κρατουμένων δεν μπορεί να περιμένει!
Συνυπογράφουμε τη θέση σας αυτή.
Μα γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο σας καλούμε να επιταχύνετε τη μεγάλη μεταρρύθμιση. 
Ούτε οι κρατούμενοι μπορούν να περιμένουν, ούτε οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι.



Β. Στις επί μέρους διατάξεις του νομοσχεδίου:
Στο άρθρο 1 για την κατάργηση των φυλακών τρίτου τύπου, εκθέσαμε επαρκώς προχθές τους λόγους μας. 
Σήμερα θα αρκεστώ να επαναλάβω ότι πρόκειται για μια ρύθμιση όχι απλώς αναποτελεσματική αλλά μάλλον επικίνδυνη. 

Το νομοσχέδιο έρχεται να καταργήσει ιδεοληπτικά και δογματικά μία δομή, χωρίς να έχει λάβει την παραμικρή μέριμνα για την αυριανή ημέρα. 
Μια τέτοια κατάργηση, με μια «μονοκονδυλιά», απαντά στην προεκλογική δέσμευση του ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς να δίνει απάντηση στα ζητήματα ασφαλείας που οδήγησαν στην υλοποίησή τους.

Για να παραφράσω μια πρόσφατη δήλωσή σας, Κύριε Υπουργέ, μαζί με τις φυλακές ασφαλείας δυστυχώς καταργείτε και την ασφάλεια. Καταργείτε την ασφάλεια σε όλα τα καταστήματα στα οποία θα κληθείτε να μεταφέρετε τους επικίνδυνους κρατούμενους όταν θα καταργήσετε τον Δομοκό.
Αλήθεια, πού θα τους πάτε; 
Σε ποιες φυλακές, σε ποιες πτέρυγες; 
Αφού και μόνοι σας παραδέχεστε ότι δεν υπάρχουν τέτοιες πτέρυγες ασφαλείας. Ούτε παρουσιάσατε ένα σχέδιο αντιμετώπισης του προβλήματος. 
Αντί να επέμβετε δημιουργικά στους όρους λειτουργίας των φυλακών ασφαλείας, αντί να δημιουργήσετε περισσότερες πτέρυγες ασφαλείας σε περισσότερα καταστήματα για να καταπολεμήσετε την «υπερσυγκέντρωση» που αναφέρετε στην αιτιολογική έκθεση, εσείς προτιμάτε να αυξήσετε τις πιθανότητες εξαγωγής της βίας στην Κοινωνία, υπονομεύοντας τη δημόσια ασφάλεια. 

Παραδίδετε όλους όσους ζουν μέσα στις φυλακές στις απειλές, εκβιασμούς και κακοποιήσεις επικινδύνων κρατουμένων.
Για ποιες συνθήκες αξιοπρέπειας, λοιπόν, μας μιλάτε; 
Όσον αφορά στα άρθρα 2 και 3 και τις αποσπασματικές τροποποιήσεις στον Ποινικό Κώδικα και τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, ορισμένες παρατηρήσεις:
- Για τους ανήλικους, θεωρούμε υπερβολικά υψηλό το ακαταλόγιστο στα 15 έτη. 
Πώς δικαιολογείται, αλήθεια, ότι η έννομη τάξη θα θεωρεί έναν 15χρονο ανίκανο να συνειδητοποιήσει ότι διαπράττει αδίκημα και η ίδια έννομη τάξη, τρία χρόνια μετά, θα περιμένει από τον ίδιο άνθρωπο να ασκήσει τα πολιτικά του δικαιώματα;
Αλήθεια τι περιμένουμε να γίνει σ’ αυτά τα τρία χρόνια; Κάποια μεταφυσική επιφοίτηση; 
Επίσης, ο περιορισμός του εγκλεισμού μόνο για εγκλήματα που τιμωρούνται με ισόβια είναι υπερβολικά στενός. 
Τι γίνεται με τους ανηλίκους δράστες κατά συρροή βιασμών, για παράδειγμα; 
Αρκούν για την Πολιτεία μας τα αναμορφωτικά μέτρα;
Και βέβαια επαναλαμβάνουμε ότι για την ταυτοποίηση της αληθούς ηλικίας του δράστη θα πρέπει να προβλέπεται η διενέργεια ιατροδικαστικής εξέτασης.

- Για το γνωστό ζήτημα των ασθενών και ατόμων με αναπηρία στις φυλακές. Συντασσόμαστε με τις ευαισθησίες σας και πλειοδοτούμε. 
Ωστόσο, δεν πρέπει να λησμονούμε και τη βασική αρχή της αναλογικότητας της ποινής προς το είδος και τη βαρύτητα του εγκλήματος. 
Για το λόγο αυτό δεν μπορούμε να υποστηρίξουμε την άκριτη και χωρίς κριτήρια απόλυση κρατουμένων. 
Είναι αναγκαία η εισαγωγή εξαιρέσεων και φυσικά το θέμα να επανεξετασθεί στο πλαίσιο του νέου Ποινικού Κώδικα.
Και σε κάθε περίπτωση, δεν μπορούμε σε κατηγορίες βαρέων εγκλημάτων να μην προβλέψουμε την έκτιση του υπολοίπου της ποινής έστω με εναλλακτικά μέσα, όπως ο κατ’ οίκον περιορισμός και η χρήση συσκευής γεωεντοπισμού, του γνωστού «βραχιολιού».

Δυστυχώς, οι ρυθμίσεις αυτές παρασύρουν και τις όποιες θετικές προβλέψεις του εν λόγω άρθρου, όπως η παράγραφος που αφορά στους υπερήλικες, τις απελάσεις και το Bullying. 
Παρά τους περιορισμούς που βάζετε στις περιπτώσεις των ανηλίκων, αντιλαμβανόμαστε τη συμβολική αξία της διάταξης που απαντά σε κοινωνικά αιτήματα μετά τα πρόσφατα κρούσματα που μας πόνεσαν όλους. 
Για το λόγο αυτό θα την υποστηρίζαμε. 

- Θα υπερψηφίσουμε, όμως, τις διατάξεις του άρθρου 4 για τα ναρκωτικά. Πρόκειται για αναγκαίες διατάξεις που διευκολύνουν την πρόσβαση σε εναλλακτικά θεραπευτικά προγράμματα. 
Εδώ θα θέλαμε μια διευκρίνιση από εσάς, δεδομένου ότι στο Νόμο γίνεται αναφορά για θεραπευτικά προγράμματα και έχει αφαιρεθεί η προηγούμενη ρητή αναφορά σε προγράμματα υποκατάστατων. Το ερώτημα είναι αν εδώ πρόκειται για θέμα διατύπωσης ή ουσίας.

- Για τα άρθρα 6 και 7, οι θέσεις μας είναι από την αρχή σαφείς:
Είναι αναγκαία η εισαγωγή εξαιρέσεων. 
Δεν μπορούμε να πάμε σε άκριτες απολύσεις κρατουμένων με πολυετείς καθείρξεις και για τα βαρύτερα των εγκλημάτων. 
Χωρίς κριτήρια και περιορισμούς.  
Χωρίς καν την κρίση δικαστικού συμβουλίου.
Είναι ανακριβές αυτό που ειπώθηκε προχθές, ότι όλες οι ανάλογες νομοθετικές παρεμβάσεις του παρελθόντος ήταν οριζόντιες. 
Και ο ν. 4043/2012 και ο πρόσφατος ν. 4274/2014 προέβλεπαν εξαιρέσεις. 
Όπως έγινε και με αρκετά ακόμη νομοθετικά κείμενα του Υπουργείου σας. 
Ακόμη και ο ν. 4205/2013 για τα «βραχιολάκια» περιέχει συγκεκριμένο κατάλογο εξαιρέσεων από το πεδίο εφαρμογής.

Και κάτι άλλο, επί της ουσίας Κύριε Υπουργέ.
Τι αποσυμφόρηση, αλήθεια, περιμένετε να πετύχετε; 
Έχετε προϋπολογίσει τα οφέλη; 

Έστω ότι καταφέρνετε την απόλυση 1000 ατόμων. 
Οι 700 θα σας έρθουν από τα κρατητήρια. 
Σε λίγο χρόνο το πρόβλημα θα είναι πάλι εκεί. 
Τα μπαλώματα δεν θα αντέξουν ούτε για λίγους μήνες.

Έρχεστε και μας λέτε ότι φοβάστε τις καταδίκες από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και φέρνετε το νομοσχέδιο δήθεν για να τις αποφύγουμε. 
Πόσες από αυτές νομίζετε ότι θα αποφύγουμε;
Θα σας το πω εγώ: Καμία! 
Σε όλες τις υποθέσεις θα καταδικασθούμε γιατί αρνούμαστε να κάνουμε δομικές μεταρρυθμίσεις και αρκούμαστε σε ημίμετρα. 

- Όσον αφορά στις λοιπές ρυθμίσεις, θα αρκεστώ να σχολιάσω τη διάταξη του άρθρου 10 και να καλωσορίσω την υλοποίηση από την παρούσα Κυβέρνηση μιας Πράξης Υπουργικού Συμβουλίου της προ-προηγούμενης Κυβέρνησης Πικραμμένου. 
Φαντάζομαι πως γνωρίζετε, επίσης, ότι η γενναιοδωρία που επιδεικνύετε στην πρόσληψη των σωφρονιστικών υπαλλήλων οφείλεται κι αυτή στην προηγούμενη Κυβέρνηση που κατόρθωσε να εξασφαλίσει δημοσιονομικά την πρόσληψη 15.000 υπαλλήλων το 2015. 
Το πρόβλημα όμως είναι στους αριθμούς. 
Γνωρίζετε Κύριε Υπουργέ ότι αναμένονται εντός του έτους περί τις 200 συνταξιοδοτήσεις σωφρονιστικών υπαλλήλων; 
Και αλήθεια, γιατί δεν προβλέπετε την ενίσχυση των κοινωνικών υπηρεσιών; 
Γιατί δεν προβλέπετε την πρόσληψη επιμελητών ανηλίκων; 

Πώς είναι δυνατόν να περιμένετε την εφαρμογή των αναμορφωτικών μέτρων, που θα επιβάλλονται σε ακόμη περισσότερες περιπτώσεις, όταν δεν υπάρχει ούτε το ελάχιστο αναγκαίο επιστημονικό δυναμικό;  

Προχθές το απόγευμα, κλείνοντας την πρώτη συνεδρίαση, μας πληροφορήσατε, πολύ ευγενικά, ότι το Ποινικό Δίκαιο θέλει χρόνο για να αναμορφωθεί. 
Εδώ είμαστε και θα τους περιμένουμε τους νέους Κώδικες. 
Μέχρι τότε, όμως, χρειάζεται περισσή φειδώ και πολύ μα πάρα πολύ μεγάλη προσοχή στην αποσπασματική τροποποίηση διατάξεων και κανόνων. 
Νομίζω ότι θα συμφωνήσετε ότι η σοβαρή προσέγγιση του ποινικού δικαίου δεν γίνεται με αλλεπάλληλες διαγραφές εδαφίων και παραγράφων.

Σας ευχαριστώ».

«
Next
Νεότερη ανάρτηση
»
Previous
Παλαιότερη Ανάρτηση

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Αφήστε το σχόλιό σας


Top