Slider[Style1]

Style2

Style3[OneLeft]

Style3[OneRight]

Style4

Style5

Να μην εισαχθεί το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Δικαιοσύνης για τις φυλακές υψίστης ασφαλείας στην Ολομέλεια του Κοινοβουλίου, αν προηγουμένως δεν έχουν λήξει οι καταλήψεις, ζήτησε η εισηγήτρια ΚΤΕ Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης του ΠΑΣΟΚ Φώφη Γεννηματά, κατά τη σημερινή συνεδρίαση της επιτροπής.

Η κα Γεννηματά σημείωσε χαρακτηριστικά: «Ακούμε τα αιτήματα όλων των πολιτών αλλά δεν εκβιαζόμαστε»

‘Όσον αφορά στο ζήτημα των προσφύγων -  μεταναστών, η Βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, ανέφερε ότι απαιτείται διάλογος καθώς όπως σημείωσε «δεν επιζητείται διακομματική συνεννόηση για την επικαιροποίηση του Action Plan, με αποτέλεσμα και η αξιωματική αντιπολίτευση να ανεβάζει τους τόνους, με κίνδυνο να δημιουργηθούν περίεργα ανακλαστικά στην ελληνική κοινωνία».

Ακολουθεί η σχετική εισήγηση της Φώφης Γεννηματά στη συνεδρίαση της Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης:

« Συζητάμε σήμερα αμέσως μετά το Πάσχα ένα σχέδιο νόμου αποσπασματικό και ανεπαρκές, υπό την πίεση των γνωστών καταλήψεων.
Η Πρυτανεία του Πανεπιστημίου Αθηνών δεν λειτουργεί. Αυτό από μόνο του είναι μεγάλο πρόβλημα. Δεν χρειάζεται να γίνουν ακρότητες στην Πρυτανεία καταστροφές ή οτιδήποτε άλλο για να προβληματιστούμε. Η αδυναμία του μεγαλύτερου πανεπιστημίου της χώρας να λειτουργήσει, από μόνη της, είναι τεράστιο πρόβλημα.
Οι ευθύνες είναι μεγάλες. Φαίνεται ότι οι καταληψίες θέλουν να παραμείνουν στην Πρυτανεία μέχρι να ψηφιστεί ο νόμος. Άγνωστο τι θα αποφασίσουν αν δεν τους αρέσει αυτό που θα ψηφίσει η ελληνική βουλή.
Η κυβέρνηση δείχνει ότι σύρεται από τους καταληψίες σε ένα σχέδιο νόμου που σίγουρα θα μπορούσε να ψηφιστεί αργότερα. Δεν ήταν το πιο επείγον νομοσχέδιο ούτε για την κυβέρνηση συνολικά ούτε για το υπουργείο Δικαιοσύνης.
Και δεν φτάνει μόνο αυτό. Προστίθενται τροπολογίες πάλι στη λογική του διαλόγου με τους καταληψίες. Εννοείται ότι κάθε ομάδα πίεσης στις σύγχρονες δημοκρατίες έχει το δικαίωμα να ζητά ακόμη και να απαιτεί. Οι Κυβερνήσεις όμως κρίνονται από το πως απαντούν σε αυτές τις ομάδες πίεσης.
Δεν μπορεί η κυβέρνηση να υποχωρεί μόνο σε αυτού του είδους την πίεση. Ανοίγει την όρεξη και για άλλα αντίστοιχα αιτήματα.

Υπάρχει πίεση από την διοίκηση του Πανεπιστημίου Αθηνών. Πληροφορούμαι ότι το ίδιο έχουμε και από τη σύνοδο των πρυτάνεων.  Ζητούν το αυτονόητο αλλά φαίνεται ότι η δική τους πίεση δεν είναι ικανή να σας πείσει.

Διαφαίνεται ότι κάποιοι επιλέγουν τα θέματα δικαιωμάτων να γίνουν πεδίο πολιτικής σύγκρουσης για την αποκόμιση πολιτικών κερδών. Είναι λάθος να λειτουργούμε έτσι.
Το ίδιο γίνεται και στο θέμα των προσφύγων. Δεν επιζητείται διακομματική συνεννόηση προκειμένου να επικαιροποιηθεί το Action Plan, παρά ακούγονται ασύλληπτα σχόλια που δεν επιθυμώ να μεταφέρω εδώ, με αποτέλεσμα η αξιωματική αντιπολίτευση να ανεβάζει τους τόνους με κίνδυνο να δημιουργηθούν περίεργα ανακλαστικά στην ελληνική κοινωνία.
Ελπίζω ότι μετά την διυπουργική σύσκεψη υπό των Πρωθυπουργό που έγινε πριν από λίγο και αφορούσε στα δυο αυτά θέματα θα βγει η Κυβέρνηση από την απραξία, την αδράνεια και τα αδιέξοδα που δημιουργεί.

Η Κυβέρνηση δεν είναι μόνο για να αρθρογραφεί.

Χρειάζεται διάλογος και συνεννόηση εντός της Βουλής αλλά δεν θα λειτουργούμε υπό το κράτος της πίεσης οποιουδήποτε. Οι βουλευτές δεν εκβιαζόμαστε.

Δεν μπορούμε να πάμε αυτό το σχέδιο νόμου στην Ολομέλεια και να συζητάμε υπό την πίεση των καταλήψεων.  Θα πρέπει να το πείτε εσείς εδώ και να το απευθύνετε προς όλους.

Δεν θα έρθει το σχέδιο νόμου στην Ολομέλεια αν δεν λήξουν οι καταλήψεις.

Δυστυχώς, αυτές οι δυσάρεστες διαπιστώσεις επιβεβαιώνονται και τεκμηριώνονται από το περιεχόμενο ορισμένων καίριων διατάξεων του νομοσχεδίου που συζητούμε και σήμερα στην Επιτροπή.

Ο ζήλος σας και η υπερβολική σας σπουδή στην προώθηση του νομοσχεδίου αυτού εντοπίζεται σε πολύ συγκεκριμένα σημεία του σχεδίου, που ταυτίζονται απολύτως με τα αιτήματα των καταληψιών, υπό την πίεση των οποίων η Κυβέρνηση καλεί εσπευσμένα και βεβιασμένα τη Βουλή να νομοθετήσει!

Παρά τις έντονες παρατηρήσεις, ενστάσεις και διαφωνίες μας, το Υπουργείο δείχνει να εμμένει σε αρχικές διατυπώσεις των προτεινόμενων διατάξεων, που, όπως επανειλημμένως τονίσαμε, δημιουργούν σοβαρά ζητήματα για την προστασία των δικαιωμάτων των κρατουμένων, τη διατήρηση μιας ήρεμης και ασφαλούς διαβίωσης στις φυλακές αλλά και στην ίδια τη δημόσια ασφάλεια.

Αφ’ ενός, στο κεφάλαιο της κατάργησης των φυλακών Γ τύπου, εξακολουθούμε να εκφράζουμε σε κάθε τόνο και ένταση, τη βαθιά ανησυχία μας και την αγωνία μας για την επιλογή της Πολιτείας να προχωρήσει στην αυτόματη κατάργηση των φυλακών υψίστης ασφαλείας «άνευ άλλου τινός».

Χωρίς, δηλαδή, να έχει λάβει ή έστω να λαμβάνει σήμερα οποιαδήποτε απτή πρωτοβουλία και μέριμνα για τη δημιουργία και λειτουργία πτερύγων ασφαλείας σε όλες τις φυλακές της χώρας.

Δυστυχώς, το Υπουργείο Δικαιοσύνης φαίνεται ότι προτιμά να προχωρήσει πάνω σε μια επικίνδυνη δογματική ατραπό που οδηγεί όχι απλώς σε νέα προβλήματα, αλλά σε πραγματικά αδιέξοδα για το ελληνικό σωφρονιστικό σύστημα.

Τα συζητήσαμε και τις προάλλες: Πού θα πάνε όλοι οι επικίνδυνοι κρατούμενοι του Δομοκού, τώρα που θα κλείσουν οι φυλακές υψίστης ασφαλείας;

Είναι έτοιμα τα Τρίκαλα, η Τρίπολη, ο Άγιος Στέφανος και άλλες τόσες γερασμένες και προβληματικές περιφερειακές φυλακές να τους υποδεχτούν; Ακόμη και αυτός ο ίδιος ο Κορυδαλλός, είναι σε πλήρη ετοιμότητα να υποδεχθεί τους κρατούμενους για βαριά εγκληματικότητα;

Σε ποιες πτέρυγες; Με ποια μέτρα και εγγυήσεις ασφάλειας και αξιοπρέπειας για τους άλλους κρατούμενους και το προσωπικό των φυλακών;

Ακούσαμε το πρωί της Μ. Τετάρτης στο πλαίσιο της ακρόασης των φορέων τον εξαίρετο εκπρόσωπο των σωφρονιστικών υπαλλήλων να εκθέτει όχι αόριστες και ανέξοδες γενικολογίες, αλλά τη χειροπιαστή πραγματικότητα στις ελληνικές φυλακές.

Πώς θα ζητήσουμε σήμερα, σαν Πολιτεία, από αυτούς τους ανθρώπους, σε αυτές τις συνθήκες, να δεσμευτούν και να εγγυηθούν την ασφαλή διαβίωση των κρατουμένων, τη διαφύλαξη των δικαιωμάτων τους και φυσικά την περιφρούρηση της ίδιας τους της ζωής και σωματικής ακεραιότητας;

Όταν, μάλιστα, ο νόμος έρχεται να επιτείνει τα ήδη υπάρχοντα προβλήματα, δοκιμάζοντας τις αντοχές των σωφρονιστικών υποδομών;

Δεύτερο σημείο, στο οποίο διαφαίνεται μια εμμονή κι ένας ζήλος της Κυβέρνησης, εντοπίζεται στην άρνησή σας να εισάγετε εξαιρέσεις στις διατάξεις του νομοσχεδίου για την αποσυμφόρηση των φυλακών.

Επιμένετε στη λύση των οριζόντιων απολύσεων, χωρίς κριτήρια, περιορισμούς και βεβαίως χωρίς κανένα δικαστικό «φίλτρο», χωρίς καν την κρίση δικαστικού συμβουλίου.

Εμείς, από την άλλη, εμμένουμε στην άποψή μας ότι είναι εντελώς αναγκαία η εισαγωγή περιορισμών για πολύ συγκεκριμένες κατηγορίες βαρύτατων και σοβαρότατων αδικημάτων.

Δεν πρόκειται για «φωτογραφική» εξαίρεση, όπως ισχυρίσθηκε η Κυβέρνηση την προηγούμενη εβδομάδα.

Μιλάμε για μία διαρκή εξαίρεση, έναν διαρκή κανόνα που θα ισχύει ες αεί.

Μιλάμε, άλλωστε, για μία εξαίρεση που παγίως εισάγεται σε κάθε νομοσχέδιο του Υπουργείου Δικαιοσύνης, όλα αυτά τα χρόνια. Πρόκειται για έμπρακτη εφαρμογή της αρχής της αναλογικότητας μεταξύ της βαρύτητας του αδικήματος και της εκτιόμενης ποινής.

Για ποια «φωτογραφική εξαίρεση», λοιπόν, μας λέτε σήμερα;

Γιατί επιμένετε να τροφοδοτείτε με επιχειρήματα όσους σας κατηγορούν ότι άγεστε και φέρεστε από συγκεκριμένες ομάδες πίεσης, που «επιβάλλουν» τις διεκδικήσεις και τα συμφέροντά τους στην ίδια την Πολιτεία;

Γιατί εννοείτε να συντηρείτε τη δικαιολογημένη παραφιλολογία για διάλογο με ακραία στοιχεία και ικανοποίηση αιτημάτων συγκεκριμένων κύκλων;

Γιατί συνεχίζει η Κυβέρνηση να δηλητηριάζει τη δημόσια συζήτηση σε θέματα ασφάλειας, αποπροσανατολίζοντάς την από τα πραγματικά φλέγοντα θέματα της Οικονομίας και της Κοινωνίας;

«Και σαν να μην έφθαναν όλα αυτά, έρχεται νέα τροπολογία από το Υπουργείο Δικαιοσύνης, άρον άρον, τη Μεγάλη Πέμπτη παρακαλώ, για κατ’ οίκον προσωρινή κράτηση συγγενών ή συζύγων ή συμβίων συγκατηγορουμένων.

Βοά η κοινή γνώμη ότι πρόκειται για μία ακόμη «διευθέτηση», μία ακόμη χάρη της Πολιτείας στο οργανωμένο έγκλημα.

Τι έχετε να απαντήσετε σε αυτές τις απόψεις;

Πόσους εν τέλει αφορά αυτή η τροπολογία;

Είναι τόσοι ώστε να μη θεωρηθεί κι αυτή «φωτογραφική»;

Και πώς εξηγείτε ότι και αυτή η νέα ουρανοκατέβατη διάταξη ικανοποιεί και αυτή, ως εκ συμπτώσεως, ξανά τα ίδια αιτήματα, από τους ίδιους χώρους, στις ίδιες καταλήψεις;

Πόσα ερωτηματικά θα γεννηθούν ακόμη μέχρι την τελική ψηφοφορία στη Βουλή;»

Ελπίζουμε ότι, έστω και την ύστατη στιγμή, πριν τη συζήτηση του νομοσχεδίου στην Ολομέλεια, θα έχουμε ορισμένες σημαντικές βελτιώσεις που θα περισώσουν την εικόνα ενός νομοσχεδίου που, δυστυχώς, από την πρώτη ημέρα δημοσιοποίησής του έχει αποστερηθεί κάθε ίχνος αγαθών προθέσεων.

Άλλωστε, Κύριε Υπουργέ, έχετε δείξει μέχρι σήμερα έμπρακτα ότι λαμβάνετε υπ’ όψη τις παρατηρήσεις των μελών της Επιτροπής, συμμετέχοντας ενεργά και δημιουργικά στην όλη διαδικασία.

Θα ήθελα, επί τούτου, να αναφερθώ θετικά σε δύο σημεία στα οποία ήδη προχωρήσατε σε αναγκαίες διορθώσεις και βελτιώσεις:

Κατ’ αρχάς, χαιρετίζουμε τη θεαματική υπαναχώρηση της Κυβέρνησης στο θέμα της συγχώνευσης των Υπουργείων Δικαιοσύνης και Προστασίας του Πολίτη.

Ελπίζω να μην πρόκειται για δείγμα τακτικισμού, αλλά να βασίζεται σε μία πάγια και σοβαρή συμφωνία σας με την άποψη που εκφράσθηκε και στην Επιτροπή υπέρ της διατήρησης της διάκρισης των δικαστικών και των αστυνομικών Αρχών.

Υπάρχουν τόσες και τόσες λύσεις για την αρτιότερη συνεργασία των κρατικών υπηρεσιών, χωρίς να επιστρατεύεται η έσχατη λύση της συγχώνευσης δύο τόσο μεγάλων και αυθύπαρκτων δομών.

Και είναι σίγουρα θετικό το ότι η Κυβέρνηση έδειξε να κινείται με μεγαλύτερη λογική και σύνεση και εγκατέλειψε (ελπίζω πως δεν ανέβαλε) μια μεταφορά χαρτοφυλακίου άνευ πρακτικής σημασίας και αξίας.

Όπως θετική είναι και η αυτονόητη για εμάς τροποποίηση της προτεινόμενης διάταξης για τον εγκλεισμό των ανηλίκων, όχι μόνο για αδικήματα τιμωρούμενα με ισόβια κάθειρξη, αλλά και για τους δράστες του εγκλήματος του βιασμού.

Από την πρώτη μας τοποθέτηση επί του νομοσχεδίου, είχαμε επισημάνει τον κίνδυνο να επιβάλλονται απλώς αναμορφωτικά μέτρα για τους δράστες ενός τόσο σοβαρού εγκλήματος αυξημένης κοινωνικής απαξίας.

Οπότε, αξιολογείται θετικά η τροποποίηση της διάταξης.

Ολοκληρώνοντας τις τελικές παρατηρήσεις μας, θα ήθελα να εμμείνω για μία ακόμη φορά στο θέμα των ανηλίκων δραστών και στις νέες ρυθμίσεις που εισάγει το νομοσχέδιο.

Κατ’ αρχάς, να επαναλάβω ότι, σε επίπεδο δογματικό και θεωρητικό, συμφωνούμε με την ανάγκη υποστήριξης και ενίσχυσης των εξωιδρυματικών μορφών έκτισης ποινών στην πληθώρα των περιπτώσεων παραβατικής συμπεριφοράς ανηλίκων.

Φυσικά, με τις αναγκαίες εξαιρέσεις, για τα αδικήματα που τιμωρούνται με ισόβια κάθειρξη και για τον έγκλημα του βιασμού, όπως αναφέραμε.

Ωστόσο, παρατηρούμε ότι το νέο ποινικό δίκαιο των ανηλίκων που θέλετε να εισάγετε, παρά τη φιλοδοξία σας να περιορίσετε τον εγκλεισμό, ενισχύοντας τα αναμορφωτικά και εκπαιδευτικά μέτρα, πολύ φοβούμαστε ότι θα αποτύχει στην εφαρμογή του.

Και αυτό όχι τόσο για την αστοχία των νομοθετικών παρεμβάσεων, όσο για την έλλειψη προγραμματισμού στην ανάπτυξη και ενίσχυση των κατάλληλων υποδομών.

Πώς, άραγε, μπορούμε να υπολογίζουμε σε αποτελεσματική εφαρμογή των αναμορφωτικών μέτρων, που θα επιβάλλονται σε ακόμη περισσότερες περιπτώσεις, όταν δεν υπάρχει ούτε το ελάχιστο αναγκαίο επιστημονικό δυναμικό;

Και στο σημείο αυτό θα ήθελα να αναφερθώ σε πρόσφατο αναλυτικό υπόμνημα του Συνδέσμου Επιμελητών Ανηλίκων Ελλάδας, που, εξ όσων γνωρίζω, έχει σταλεί και σε σας κ. Υπουργέ, όπως και στον Πρόεδρο και σε άλλα μέλη της Επιτροπής.

Στο έγγραφο αυτό διατυπώνονται ορισμένες πολύ χρήσιμες επιστημονικές προτάσεις που είμαστε βέβαιοι ότι θα επεξεργαστείτε με προσοχή.

Αποτυπώνονται, επίσης, γλαφυρά και με αριθμητικά στοιχεία οι δραματικές ανάγκες του κλάδου για ενίσχυση και αναδιοργάνωση.

Ειδικά με τη μεταφορά της αναμορφωτικής μεταχείρισης στην κοινότητα και την αναβάθμιση του ρόλου των επιμελητών ανηλίκων, αναδεικνύεται η ανάγκη για επανεξέταση του status των σχετικών Υπηρεσιών.

Πώς, αλήθεια, περιμένουμε να εφαρμοστούν τα αναμορφωτικά μέτρα όταν ο αριθμός και μόνο των Κοινωνικών αυτών Υπηρεσιών υπολείπεται σημαντικά του συνολικού αριθμού των Πρωτοδικείων της χώρας;

Και πώς αναμένουμε από επιμελητές ανηλίκων που καλούνται να παράσχουν και υπηρεσίες κοινωνικής αρωγής σε ενήλικους, να επικεντρωθούν στα αναμορφωτικά μέτρα, με ορθολογική και παιδοκεντρική αντίληψη;

Είναι αναμφίβολο ότι υπάρχει πολύ μεγάλη ανάγκη για ενίσχυση του αριθμού των εξειδικευμένων αυτών λειτουργών.

Σας καλούμε για μία ακόμη φορά, στο άρθρο 10 του σχεδίου νόμου, να αυξήσετε τις προβλέψεις για τις απαραίτητες επιστημονικές ειδικότητες στον κατάλογο των προσλήψεων που έχετε αποφασίσει να υλοποιήσετε.

 Ως κατακλείδα, Κύριε Υπουργέ, θα ήθελα να υπογραμμίσω και να επισημάνω για μία ακόμη φορά ότι πολλές φορές κατά τη διάρκεια των εργασιών της Επιτροπής που ολοκληρώνονται απόψε, αναφερθήκατε και εσείς ο ίδιος στην ανάγκη ολιστικής αντιμετώπισης και προσέγγισης του ποινικού φαινομένου και του σωφρονιστικού συστήματος.

Χαίρομαι που συμμεριζόμαστε αυτήν την άποψη, την οποία εμείς έχουμε πολλάκις υποστηρίξει, όχι μόνο σήμερα, ενώπιόν σας, αλλά και στο πρόσφατο παρελθόν, όταν στη θέση σας βρίσκονταν άλλα πρόσωπα.

Μένει να δούμε τις μεγάλες μεταρρυθμίσεις να υλοποιούνται.

Πρώτα και κύρια, με την προώθηση των τριών βασικών Κωδίκων, Ποινικού, Σωφρονιστικού και Ποινικής Δικονομίας, που βρίσκονται σε εκκρεμότητα στο Υπουργείο Δικαιοσύνης και ύστερα, φυσικά, με όλα τα υπόλοιπα αναγκαία μέτρα σε νομοθεσία, υποδομές και προσωπικό.

Μόνον έτσι θα λυθούν με οριστικό και συνολικό τρόπο τα ζητήματα του σωφρονιστικού συστήματος και μόνον τότε (χωρίς άλλα ημίμετρα), θα δώσει η Ελληνική Πολιτεία μια τελική και σοβαρή απάντηση στις προκλήσεις της προστασίας των δικαιωμάτων των ανθρώπων που διαβιούν στις δύσκολες -πολλές φορές- απάνθρωπες συνθήκες των φυλακών".

«
Next
Νεότερη ανάρτηση
»
Previous
Παλαιότερη Ανάρτηση

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Αφήστε το σχόλιό σας


Top