Slider[Style1]

Style2

Style3[OneLeft]

Style3[OneRight]

Style4

Style5

21 Χρόνια πριν

21 χρόνια πριν , ήταν μεγάλη βδομάδα, έφυγες από κοντά μας . Το ήξερες , και προσπαθούσες να μας προετοιμάσεις, μιλούσες για όλα όσα θα έρχονταν. Δεν θέλαμε να το παραδεχτούμε , αγωνιστήκαμε αλλά η ζωή ήταν πιο δυνατή από εμάς , σκληρή και άδικη. Λένε ότι ο χρόνος όλα τα θεραπεύει, αλλά δεν είναι αλήθεια.
Κάθομαι στο γραφείο, είναι όπως το άφησες και απέναντι μου έχω έναν πίνακα, σου μοιάζει πολύ, σχεδόν ακούω τη φωνή σου.
Πόσο λείπεις σήμερα , από το σπίτι μας, από τα παιδιά μας, από το κόμμα σου, από τον τόπο από όλους μας.
Μιλούσες το 1991 για την κρίση της Αριστεράς και τις προοπτικές. Σήμερα η κυβέρνηση της αριστεράς συγκυβερνά με τους ΑΝΕΛ με χορούς και παρελάσεις, διχάζει, χωρίζει τους Έλληνες ξανά σε πατριώτες και προδότες, βάζει ταμπέλες και ανοίγει νέα χαρακώματα.
Η Αυτοδιοίκηση ο χώρος που έκανες τομές επιστρέφει δεκαετίες πίσω, το κράτος αφέντης θα αποφασίζει τώρα πάλι γι αυτήν.
Το ΕΣΥ είναι πολυτραυματίας, συμφέροντα και ιδεοληψίες το έχουν οδηγήσει εκεί από όπου περίπου ξεκίνησε, οι πολίτες με μεγάλες δυσκολίες αποκτούν πρόσβαση στις υπηρεσίες του.
Ο κόσμος της εργασίας αναζητά την ελπίδα στα μεγάλα δικηγορικά γραφεία.
Η κοινωνική προστασία εξαντλείται σε ψίχουλα για τα μάτια του κόσμου.
Η εθνική συμφιλίωση που έκανες πράξη με τη στάση ζωής σου χαροπαλεύει στην αίθουσα του Κοινοβουλίου από ανούσιες αντιπαραθέσεις και κόντρες για την τηλεόραση που κάνουν όλο και πιο δύσκολη τη συνεννόηση μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων.
Το ΠΑΣΟΚ προσάραξε στις ξέρες της κρίσης και το κρατούν ακίνητο οι προσωπικοί σχεδιασμοί και επιδιώξεις.
Δεν έγινες ποτέ Πρωθυπουργός ή Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, δεν ήσουν τζάκι της πολιτικής, δεν ήσουν αυθεντία(είμαι ένας μηχανικός που προσπαθεί να γίνει πολιτικός έλεγες), ήσουν ένας αγωνιστής που με ήθος , εντιμότητα και ρεαλισμό πάλεψες για την Ελλάδα, για το Σοσιαλισμό, για τον άνθρωπο.
Μας έμαθες να μην εγκαταλείπουμε στα δύσκολα, να παλεύουμε γι αυτά που πιστεύουμε με πάθος.
Δεν το ξεχνώ, δεν ξεχνώ τι μας έλεγες για το χρέος της Αριστεράς.
«Το Σοσιαλιστικό όνειρο δεν χάθηκε. Μπροστά στη σκληρή πραγματικότητα, που γίνεται σκληρότερη μπροστά στο απρόσμενο μέλλον, η αριστερά πρέπει να δώσει τη μάχη πρώτα με τον εαυτό της. Χωρίς ιδεολογήματα, αφορισμούς και αποκλεισμούς.
Οι κοινωνικές συμμαχίες μπορεί και πρέπει να αντιμετωπιστούν με βάση τα νέα δεδομένα που δημιουργεί η κρίση. Οι άνθρωποι της εργασίας, του πνεύματος της τέχνης θα βρίσκουν σημεία επαφής με επιχειρηματίες που κινδυνεύουν, οικολογικά κινήματα, καταναλωτικά, κινήματα όπως της γυναίκας και των νέων ανθρώπων.
Απαιτείται επανάσταση στην σκέψη και μεταρρύθμιση σε κάθε πράξη της Αριστεράς.
Να αντιτάξουμε στους πρακτικιστές του σήμερα και το χωρίς όρια οικονομικό ορθολογισμό των νεοφιλελεύθερων ένα πλαίσιο κοινωνικών και πολιτιστικών κυρίως επιλογών.»
«Ο Σοσιαλισμός δεν ήταν και δεν είναι ένα οικονομικό σύστημα. Θα βρει ξανά το δρόμο του, όχι τόσο μέσα από ένα πρόγραμμα αλλά σε μια νέα ηθική.»
Δε θα ξεχάσουμε τη φωνή σου, τη ζωή σου, τους αγώνες σου, τις ελπίδες σου, όσα μας δίδαξες. Θα αγωνιστώ έλεγες να κάνω πόρτα τη χαραμάδα της ελπίδας, έχουμε χρέος να προσπαθήσουμε . Δεν είναι αλήθεια ότι ο χρόνος όλα τα θεραπεύει… Μας λείπεις


Απόσπασμα από την εκπομπή «Πρώτη γραμμή» με τους Βασίλη Λυριτζή και Δημήτρη Οικονόμου.


Χαιρετίζω  το γεγονός ότι η κυβέρνηση έχει προσχωρήσει πλέον σε αυτή τη μοναδική στρατηγική που ακολουθήθηκε εξ αρχής από το ΠΑΣΟΚ το 2010, από τη κυβέρνηση Παπαδήμου, από τη συγκυβέρνηση και σήμερα από τη κυβέρνηση Τσίπρα.
Τι μου λείπει αυτή τη στιγμή; Μου λείπει ένα κοστολογημένο σχέδιο διότι η εντύπωση που δεν είναι μόνο εντύπωση αλλά και πραγματικότητα, είναι ότι η κυβέρνηση έχει σπαταλήσει 3 μήνες μαζί με όλα τα αποθέματα ρευστότητας χωρίς να έχει δείξει στον ελληνικό λαό ούτε στους εταίρους ένα συγκεκριμένο κοστολογημένο σχέδιο, αλλά ποντάροντας στο  τι δεν θα κάνουν οι άλλοι. Δηλαδή,  δεν θέλουν grexit, δεν μας θέλουν εκτός ευρώ, αρά κάτι θα κάνουν στο τέλος για να μας σώσουν. Και αυτά ακούγονται από επίσημα χείλη υπουργών .
Αυτή είναι μια επικίνδυνη προσέγγιση .



Το ΠΑΣΟΚ πρέπει να ξαναβρεί το στίγμα του πρέπει να πάμε σε μια ανοιχτή διαδικασία γιατί ακούω διάφορα για μεταβατικά στάδια.

Η βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, κα Φώφη Γεννηματά, μίλησε στο Ρ/Σ Παραπολιτικά 90.1 Fm στην
εκπομπή «Παραφιλολογίες» και στο δημοσιογράφο Νίκο Ευαγγελάτο

Μεταξύ άλλων, είπε:

Ερωτηθείσα αν υπάρχει θέμα επιστροφής του κ. Παπανδρέου στο ΠΑΣΟΚ

Φ. ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ: Δεν υπάρχει μια τέτοια συζήτηση. Αυτή τη στιγμή το ΠΑΣΟΚ έχει μπροστά του δυο σημαντικά γεγονότα, το ένα είναι η συζήτηση στην εξεταστική και το δεύτερο είναι το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ. Στην συζήτηση στην εξεταστική υπάρχουν δύο πράγματα που πρέπει να αναδειχθούν, το πρώτο είναι ότι η κυβέρνηση του κ.Τσίπρα εξαιρεί από την εξεταστική την περίοδο διακυβέρνησης ΝΔ και Καραμανλή, την περίοδο δηλαδή που εκτοξεύτηκαν τα ελλείμματα, τα χρέη, που η ύφεση είχε εγκατασταθεί στην χώρα και δεν γινόταν απολύτως τίποτα και η ανταγωνιστικότητα της χώρας είχε φτάσει στο μηδέν. Άρα λοιπόν το ΠΑΣΟΚ έχει μια μεγάλη ευκαιρία  να αναδείξει ότι αυτή η δήθεν αριστερά κυβέρνηση δίνει ένα συγχωροχάρτι στους πραγματικά υπεύθυνους ή εν πάση περιπτώσει σε αυτούς που έχουν ένα πάρα πολύ μεγάλο μερίδιο ευθύνης για το ότι η χώρα βρέθηκε στον τοίχο το 2009.

Επίσης το ΠΑΣΟΚ έχει την ευκαιρία να αναδείξει ότι ανεξάρτητα από την εμμονή των ευρωπαίων εταίρων στις νεοφιλελεύθερες αντιλήψεις και στην πολιτική της λιτότητας συνολικά στην Ευρώπη το ΠΑΣΟΚ ανέδειξε την μοναδική εθνική στρατηγική που ακολούθησαν στην συνέχεια και ο κ. Σαμαράς και ο κ. Τσίπρας δεδομένου ότι έχουν ήδη υπογράψει την παράταση της αρχικής δανεικής σύμβασης και αυτή η εθνική στρατηγική σημαίνει παραμένω στην ευρωζώνη, παραμένω στην ΕΕ, δεν χρεοκοπώ.

       

Για το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ

Φ. ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ: Το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ είναι μια μεγάλη ευκαιρία για να ανασυγκροτηθούμε και να απευθυνθούμε στην μεγάλη βάση της παράταξης και αυτή η βάση ξεπερνά κατά πολύ τα εκλογικά αποτελέσματα και του ΠΑΣΟΚ και των όμορων δυνάμεων  που κατακερματισμένα σε αυτές τις εκλογές προσπάθησαν να εκφράσουν το χώρο της Σοσιαλδημοκρατίας.  Το συνέδριο έχει προγραμματιστεί για τις 15 Μαΐου και αμέσως μετά στις 7 Ιουνίου έχει προγραμματιστεί και έχει αποφασιστεί η εκλογή του νέου προέδρου από τη βάση.

Ερωτηθείσα αν θα διεκδικήσει την αρχηγία του ΠΑΣΟΚ

Φ. ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ: Αυτή τη στιγμή δεν είναι αυτό το θέμα, το θέμα δεν είναι ποιοι θα είναι υποψήφιοι για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, ο πρώτος σταθμός είναι το συνέδριο. Εγώ δίνω μια μάχη αυτό το συνέδριο να είναι μια ανοιχτή διαδικασία, να είναι μια αφετηρία μιας νέας εποχής για το ΠΑΣΟΚ, να μιλήσουμε και να απευθυνθούμε σε αυτή τη βάση και για αυτό είπα ότι το θέμα της επανένωσης του χώρου είναι βαθύτατα πολιτικό και απευθύνεται στην βάση δεν αφορά διευθέτηση και μόνο επικοινωνία στελεχών. Εμένα δεν μ’ ενδιαφέρει η θέση για τη θέση, μ’ ενδιαφέρει που οδηγεί αυτό το συνέδριο επομένως εγώ θέλω να είμαι την πρώτη γραμμή της προσπάθειας για το πολιτικό στίγμα και τις διαδικασίες αυτού του συνεδρίου. Το ΠΑΣΟΚ πρέπει να ξαναβρεί το στίγμα του πρέπει να πάμε σε μια ανοιχτή διαδικασία γιατί ακούω διάφορα για μεταβατικά στάδια, για συντονιστές προέδρους που θα οδηγήσουν σε μια άλλη κατάσταση όλα αυτά ισοδυναμούν με εξαφάνιση του χώρου, με απορρόφηση πιθανά από άλλες δυνάμεις.  Επομένως πριν φτάσουμε στο ποιος θα είναι υποψήφιος θα πρέπει να αποφασίσουμε και να συμφωνήσουμε για τα επόμενα βήματά μας σε αυτό το συνέδριο, είναι καθοριστικό.

Σε αυτή τη μάχη του συνεδρίου θα είναι παρούσα και θα είμαι μπροστά γιατί πιστεύω ότι το ΠΑΣΟΚ δεν πρέπει να αυτοδιαλυθεί, δεν πρέπει να έχει κανένα μεταβατικό στάδιο, πρέπει να ανασυγκροτηθεί δυναμικά και να είναι ο καταλύτης των εξελίξεων στην Κεντροαριστερά.



Ερωτηθείσα αν το ΠΑΣΟΚ είναι χρεωκοπημένο οικονομικά

Φ. ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ: Αυτή τη στιγμή το ΠΑΣΟΚ χρωστάει όπως χρωστάνε και άλλα κόμματα.  Δεν άκουσα κανέναν να ρωτάει αν έχει χρεοκοπήσει η ΝΔ ή αν έχει χρεοκοπήσει ο ΣΥΡΙΖΑ επειδή χρωστούν; Αυτή τη στιγμή βλέπετε πόσο μεγάλη είναι η αναγκαιότητα για έναν ισχυρό τρίτο πόλο στο χώρο του δημοκρατικού σοσιαλισμού, όταν ακούγονται απίστευτα πράγματα ακραία και από τις δύο μεριές και ακόμα και όταν πρέπει να συζητήσουμε με όρους ανθρωπισμού, όταν πρέπει να συζητήσουμε για ανθρώπινα δικαιώματα τελικά και η κυβέρνηση και η ΝΔ έχουν μια αντιπαράθεση που είναι μόνο ιδεοληπτική.

Ερωτηθείσα αν θα ήθελε να ξαναγυρίσει ο κ. Παπανδρέου στο ΠΑΣΟΚ

Φ. ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ: Η ενότητα του χώρου είναι πάρα πολύ σημαντική όμως δεν είναι συναισθηματική. Σήμερα ο χώρος είναι διασπασμένος και αυτό οφείλεται σε κάποιες συγκεκριμένες πολιτικές επιλογές και κάποια στιγμή θα πρέπει να αναληφθούν αυτές οι ευθύνες.

Διαφώνησα με την κίνηση του κ. Παπανδρέου κάθετα, απόλυτα και δημόσια και αυτή τη στιγμή θεωρώ ότι αυτό που έχει σημασία είναι η ανασυγκρότηση του ΠΑΣΟΚ στην βάση μιας πολιτικής πρότασης για τη χώρα και με αυτή την πολιτική πρόταση απευθυνόμαστε και εγώ προσωπικά γενικό προσκλητήριο σε όλη τη βάση της παράταξης. Η μάχη που πρέπει να δώσει το ΠΑΣΟΚ είναι μια μάχη του μέλλοντος και δεν μπορεί να δοθεί με όρους παρελθόντος.

Για την χθεσινή συνάντηση του κ. Παπανδρέου με τον  πρωθυπουργό

Φ. ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ: Ο πρωθυπουργός ανταποκρίθηκε και συνάντησε έναν πρώην πρωθυπουργό από εκεί και πέρα το πώς κινείται ο πρωθυπουργός η σχέση του με τα κόμματα του τέως δικομματισμού εγώ θεωρώ ότι υπάρχει ένας πολύ συγκεκριμένος τακτικισμός σε αυτή την υπόθεση. Ότι δηλαδή μιλάμε με τον έναν έχουμε απέναντι τον άλλο. Διχάζουμε τους αντιπάλους μας για να είναι πολύ εύκολο το πολιτικό παιχνίδι… Διαίρει και βασίλευε νομίζω ότι είναι ένας σαφής τακτικισμός.

Ερωτηθείσα αν πιστεύει ότι είναι πιθανές οι εκλογές

Φ. ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ: Εκτιμώ ότι ο τόπος δεν πρέπει να βρεθεί σε εκλογές, είναι λάθος να ξαναπάμε σε εκλογές έχουμε χάσει ήδη ένα πολύ μεγάλο διάστημα νομίζω πως επιτέλους αυτή η κυβέρνηση θα πρέπει να δουλέψει. 

Τοποθέτηση Φώφης Γεννηματά στη συζήτηση του σ/ν Υπουργείου Δικαιοσύνης στην Ολομέλεια του Κοινοβουλίου.

Α. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές,

Η εξέλιξη του νομοθετικού έργου αποτυπώνει με αυθεντικό τρόπο τη γενικότερη εικόνα της Κυβέρνησης.
Οι μεγάλες προσδοκίες του εύκολου αντιπολιτευτικού λόγου, αντικαθίστανται η μια μετά την άλλη από μεγάλες χαμένες ευκαιρίες στη δύσκολη κυβερνητική πράξη.
Η Κυβέρνηση, μπορεί ήδη να χαρακτηριστεί ως η Κυβέρνηση των χαμένων ευκαιριών.
Χαμένες ευκαιρίες για τη χώρα, όπου οι θυσίες των πολιτών δίνονται βορά σε ιδεοληψίες,  επικοινωνιακή και μόνο διαχείριση, προχειρότητες και έλλειψη οποιουδήποτε σχεδίου.

Η Κυβέρνηση αντί να αξιοποιεί το χρόνο για όλα όσα πρέπει να κάνει η ίδια, τον σπαταλά, μαζί με τα τελευταία αποθέματα ρευστότητας, ποντάροντας στο τι δεν θα κάνουν οι άλλοι.

«Δεν θα χρεωκοπήσουμε γιατί κάνεις δεν θέλει Grexit, δεν θα μας αρνηθούν γιατί δεν θέλουν την Ελλάδα έξω από την Ευρώπη», είναι η επικίνδυνη θεωρία που εκφράζεται από επίσημα χείλη υπουργών.

Αντί να εργάζεστε για την έξοδο από την κρίση με ασφαλή βήματα, επί της ουσίας πειραματίζεστε και προσπαθείτε να επινοήσετε «ενόχους» μέσα ή έξω από τη χώρα, για μια πιθανή σας αποτυχία.
Ήσαστε τόσα χρόνια στην αντιπολίτευση.
Τόσα χρόνια αγανακτισμένοι, τόσα χρόνια επενδύατε στον λαϊκισμό, τη δημαγωγία και τους προπηλακισμούς των πολιτικών σας αντιπάλων, με μοναδικό σκοπό να κερδίσετε την εξουσία.
«Ήρθε η ώρα για την Αριστερά», «πρώτη φορά Αριστερά», είπατε στους πολίτες. Και σας πίστεψαν.
Θεώρησαν ότι είστε η εναλλακτική λύση.



Είχατε τόσο χρόνο για να προετοιμαστείτε, όντας έξω από τις δυσκολίες, έξω από το χορό.
Ποιο είναι λοιπόν το σχέδιο της Αριστεράς για τη διακυβέρνηση του τόπου;
Η ανικανότητα, η αδυναμία διακυβέρνησης του τόπου, είναι Αριστερά;
Δεν υπάρχει ενιαία κυβέρνηση παρά το γεγονός ότι έχετε συστήσει πολλές καινούργιες θέσεις συντονιστών.
Συντονιστές για το κυβερνητικό έργο, για τη διαφθορά, για τους μετανάστες και ο συντονισμός αναζητείται ακόμη.
Είναι αριστερά να μην εφαρμόζεται ο Νόμος στην υπόθεση του Πανεπιστημίου;
Ο αρμόδιος Υπουργός ζητά οδηγίες από τον Πρωθυπουργό.
Ποιος έχει τελικά την ευθύνη; Ποιος αποφασίζει; Ποιος είναι υπεράνω του Νόμου; Οφείλετε να μας απαντήσετε.

Εφαρμόζεται μια πολιτική η οποία άγεται και φέρεται ανάμεσα στις δεσμεύσεις προς τις συνιστώσες σας και στην παραχώρηση ζωτικού χώρου στον κ. Καμμένο.

Μια πολιτική που οδηγεί από την αποφυλάκιση του Σάββα Ξηρού και την ανοχή στους καταληψίες, μέχρι τα γλέντια στο Σύνταγμα, τα αρνιά στο Γουδή.
Αλήθεια είναι Αριστερά η υιοθέτηση της  πολιτικής των ΑΝΕΛ στο θέμα των προσφύγων;
Συνέλθετε! Οι άνθρωποι αυτοί δεν ήρθαν στην Ελλάδα  να λιαστούν, ήρθαν  αναζητώντας στον ήλιο μοίρα .
Δεν μπορείτε να βλέπετε αποσπασματικά τα θέματα παραπλανώντας την κοινή γνώμη και τους πρόσφυγες.

Χρειάζεται διακομματική συνεννόηση γιατί πρέπει να γίνουν πολλά, να καταρρίψουμε τους μύθους που γεννούν ρατσισμό και ξενοφοβία, να φτιάξουμε δομές και διαδικασίες σύμφωνα με το νόμο.
Έτσι θα μπορέσουμε να γίνουμε αξιόπιστοι συνομιλητές στην Ευρώπη.
Όχι με αντιευρωπαϊκούς εντυπωσιασμούς για εσωτερική κατανάλωση.

Εφαρμόστε το υπάρχον νομικό πλαίσιο.
Επικαιροποιήστε το action plan διαχείρισης μεταναστευτικών ροών που έχει εγκριθεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή από το 2010.
Διεκδικήστε περισσότερους πόρους για την υλοποίηση του.

Είναι Αριστερά ότι μοιράζετε τη χώρα σε ζώνες επιρροής;
Τη Θράκη και την Εθνική Άμυνα την παραχωρήσατε στους ΑΝΕΛ, τα πανεπιστήμια και την πρωτοβουλία για αλλαγές στη δικαιοσύνη στους καταληψίες, την εκπαίδευση στην κομματοκρατία, τη δημόσια διοίκηση στον κ. Κατρούγκαλο.
Κλείνετε το μάτι στους πολίτες.
Τους καλείτε να αναζητήσουν, αυτή τη φορά, τον  «Αριστερό» Μπάρμπα στην Κορώνη.

Ψάχνουμε σε όλα αυτά να βρούμε την Αριστερά. Ε λοιπόν όχι.
Η νέα σύγχρονη Αριστερά δεν μπορεί να είναι η αντίληψη των Ανεξάρτητων Ελλήνων.

Κυρίες και κύριοι βουλευτές,
Σας έχουμε ξαναπεί ότι σχέδιο νόμου που συζητάμε σήμερα είναι βαθιά συντηρητικό.
Δεν ακούσαμε από εσάς ούτε μια κουβέντα για την απειλή που υφίστανται οι σύγχρονες δημοκρατίες από την τρομοκρατία.
Ας απολυθούν κρατούμενοι για τέτοια θέματα μόνο αν κριθεί ατομικά από τις δικαστικές αρχές η κάθε ξεχωριστή περίπτωση με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της.  Να επιμείνετε όμως στην ηθική και πολιτική απαξία αυτών των εγκλημάτων.
Μέσα σε αυτό το γενικό κλίμα καλούμαστε κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να συζητήσουμε και να αποφασίσουμε για ένα νομοσχέδιο με ιδιαίτερη σημασία.
Μέσα σε αυτό το κλίμα ζητά η Κυβέρνηση να νομοθετήσουμε, χωρίς καμία καθυστέρηση, σ’ έναν ιδιότυπο κοινοβουλευτικό αγώνα δρόμου.
Σας το είπαμε και προχθές Κύριε Υπουργέ. Να μη φέρετε το νομοσχέδιο στην Ολομέλεια μέχρι να λήξουν οι καταλήψεις.
Δεν δικαιούστε να μιλάτε για συκοφαντία. Είχατε την ευκαιρία να κλείσετε αυτή τη συζήτηση.
Σας ζητήσαμε να απαλλάξετε την ελληνική Βουλή από την πίεση των ακραίων εξωθεσμικών παραγόντων που ζητούν την εκπλήρωση των προεκλογικών υποσχέσεων του ΣΥΡΙΖΑ.
Επικρατεί μια γενικευμένη αίσθηση στην Κοινωνία ότι η Πολιτεία εκβιάζεται από ακραία στοιχεία.
Και δυστυχώς δεν φταίει η «τρομολαγνεία» της αξιωματικής αντιπολίτευσης γι’ αυτό.
Είναι η ίδια η Κυβέρνηση και οι ακραίοι συνομιλητές της που έδωσαν πλείστες αφορμές για τον αποπροσανατολισμό της διαδικασίας, με αποτέλεσμα η συζήτηση πολλές φορές να επεκταθεί και σε θέματα εκτός του νομοσχεδίου.
Και επίσης δυστυχώς, η Κυβέρνηση έκανε ό,τι μπορούσε για να δικαιολογήσει τις απόψεις που την θέλουν να «άγεται και να φέρεται» από τους ακραίους καταληψίες.
Γιατί πώς αλλιώς να ερμηνεύσουμε ότι το νομοσχέδιο απαντά σε πολύ συγκεκριμένα αιτήματα πολύ συγκεκριμένων κύκλων που υποστηρίζουν πολύ συγκεκριμένες κατηγορίες κρατουμένων για βαριά, οργανωμένη μορφή εγκληματικότητας;
Πώς αλλιώς να ερμηνεύσουμε τον ζήλο και τη σπουδή του Υπουργείου Δικαιοσύνης για την προτεραιοποίηση αυτού του νομοσχεδίου έναντι άλλων που είχε εξαγγείλει ο ίδιος ο Υπουργός;
Τι άλλαξε στην ατζέντα της Κυβέρνησης;

Εμμένετε σε διατάξεις, που, όπως επανειλημμένως τονίσαμε, δημιουργούν σοβαρά ζητήματα για την προστασία των δικαιωμάτων των κρατουμένων, τη διατήρηση μιας ήρεμης και ασφαλούς διαβίωσης στις φυλακές αλλά και την ίδια τη δημόσια ασφάλεια.
Προχωράτε σε διευθετήσεις και εξόφληση γραμματίων.
Και είναι πολύ συγκεκριμένα τα σημεία του νομοσχεδίου που αυτό γίνεται σαφές:

Πρώτα με τη δογματική κατάργηση των φυλακών υψίστης ασφαλείας.
Φαίνεται ότι η Κυβέρνηση, αφού δε μπόρεσε να… καταργήσει τα Μνημόνια «με ένα άρθρο», έρχεται να το πράξει με τις φυλακές Γ΄ τύπου.
Και βέβαια η επιλογή αυτή απαντά στην προεκλογική δέσμευση του ΣΥΡΙΖΑ, δεν δίνει όμως καμία απάντηση στα ζητήματα ασφαλείας που οδήγησαν στη δημιουργία αυτών των δομών, που όμοιές τους λειτουργούν και αλλού στην Ευρώπη.
Κι αυτό γιατί δεν λαμβάνετε καμία μέριμνα για το τι θα γίνει την επόμενη μέρα.
Όταν όλοι γνωρίζουμε ότι δεν υπάρχουν και δεν λειτουργούν πτέρυγες ασφαλείας στις ελληνικές φυλακές πλην Δομοκού.
Πού θα μεταχθούν οι επικίνδυνοι κρατούμενοι; Θα επιστρέψουν εκεί που βρίσκονταν;
Η απόλυτη κατάργηση των φυλακών Γ τύπου επαναφέρει τους επικίνδυνους κρατουμένους στο προηγούμενο καθεστώς κυριαρχίας τους στις περιφερειακές φυλακές.
Πώς θα προστατευθούν οι υπόλοιποι κρατούμενοι και οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι από τις απειλές, τους εκβιασμούς και τις κακοποιήσεις;
Επαναλαμβάνουμε και αποσαφηνίζουμε ότι δεν είμαστε δογματικά υπέρμαχοι των φυλακών Γ τύπου.
Αλλά η αυτόματη, πρόχειρη κατάργησή τους, μας ανησυχεί πολύ, διότι αντί να επέμβετε δημιουργικά στους όρους λειτουργίας των φυλακών ασφαλείας, αντί να δημιουργήσετε περισσότερες πτέρυγες ασφαλείας σε περισσότερα καταστήματα, για να καταπολεμήσετε την «υπερσυγκέντρωση» που αναφέρετε και στην αιτιολογική έκθεση, εσείς προτιμάτε να αυξήσετε τις πιθανότητες εξαγωγής της βίας στην Κοινωνία, υπονομεύοντας τελικά τη δημόσια ασφάλεια.
Μαζί με τις φυλακές υψίστης ασφαλείας, δυστυχώς κ. Υπουργέ, καταργείτε τελικά και την ασφάλεια.

Δεύτερο σημείο, στο οποίο διαφαίνεται η εμμονή της Κυβέρνησης, εντοπίζεται στην άρνησή σας να εισάγετε εξαιρέσεις στις διατάξεις του νομοσχεδίου για την αποσυμφόρηση των φυλακών, καθώς και για τις διατάξεις για την απόλυση κρατουμένων με αναπηρία ή υπερήλικες.
Προχωρείτε σε οριζόντιες απολύσεις, χωρίς να προβλέπετε κανένα κριτήριο, κανέναν περιορισμό.
Δεν προβλέπετε καν την κρίση ενός δικαστικού συμβουλίου.
Επιμένουμε ότι είναι απαραίτητο να εξαιρεθούν συγκεκριμένα βαρύτατα και σοβαρότατα αδικήματα, όπως η εσχάτη προδοσία, οι τρομοκρατικές πράξεις και ο βιασμός.
Είναι χαρακτηριστικό ότι τέτοιες εξαιρέσεις είχαν προβλεφθεί σε όλες τις ανάλογες πρωτοβουλίες του Υπουργείου Δικαιοσύνης, και με τον ν. 4043/2012 και τον πρόσφατο ν. 4274/2014.
Και αναρωτιόμαστε, αλήθεια. Ποια είναι τελικά τα οφέλη της παρέμβασης;
Έστω ότι θα καταφέρετε την απόλυση 1000 ατόμων. Οι 700 θα σας έρθουν άμεσα από τα κρατητήρια. Πώς θα βελτιωθεί λοιπόν η κατάσταση;
Πώς θα γλιτώσουμε δήθεν τις καταδίκες από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για τις απάνθρωπες συνθήκες κράτησης;
Καμία καταδίκη δεν θα γλιτώσουμε, γιατί πολύ απλά καμία οριστική, καμία πειστική λύση δεν δίνουμε στο χρόνιο πρόβλημα των ελληνικών φυλακών.
Και όσον αφορά στο επίμαχο ζήτημα με τους κρατούμενους με αναπηρία, επαναλαμβάνω ότι οι βουλευτές δεν είμαστε ούτε γιατροί, ούτε δικαστές.
Αυτό είναι έργο επιστημονικό και δικαστικό και θα πρέπει να αφεθεί στα αρμόδια όργανα η κρίση για τη διακοπή της έκτισης της ποινής, όπως ισχύει μέχρι σήμερα.
Είναι απαραίτητες κι εδώ, λοιπόν, οι εξαιρέσεις. Είναι νομικά και πρακτικά αναγκαίο το φίλτρο της δικαστικής κρίσης.

Τις προηγούμενες ημέρες στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής έγιναν πολλές τοποθετήσεις, με διαφορετικό πρόσημο.
Εμείς προτιμήσαμε να κάνουμε δημιουργική αντιπολίτευση.
Να θέσουμε όλα τα ζητήματα στις πραγματικές τους βάσεις. Και είναι θετικό ότι ορισμένες παρατηρήσεις μας ελήφθησαν υπ’ όψη από τον Υπουργό.
Θα υπερψηφίσουμε ορισμένες διατάξεις του σχεδίου που μας βρίσκουν σύμφωνους, όπως ιδίως σε σχέση με τα ναρκωτικά. Περιμένουμε να δούμε αν θα χωριστεί το άρθρο 2 σε διαφορετικές παραγράφους.
Και όλα αυτά τα λέμε υπεύθυνα γιατί γνωρίζουμε πολύ καλά την κατάσταση στις φυλακές.
Ακούσαμε προχθές βουλευτές της πλειοψηφίας να διαμαρτύρονται για την εικόνα των φυλακών που τους παρέδωσαν οι προηγούμενες Κυβερνήσεις. Ακούσαμε τον Υπουργό κ. Βούτση να λέει ότι το σωφρονιστικό σύστημα δεν παρέχει κανενός είδους σωφρονισμό.
Μα τα γνωρίζουμε όλα αυτά. Κανείς δεν μπορεί να κρύβεται πίσω από το δάχτυλό του και τις ιδεολογικές του εμμονές.
Στις ελληνικές φυλακές υπάρχει ανθρωπιστική κρίση, ανθρωπιστική τραγωδία.
Και δεν νομίζω ότι υπάρχει κανείς μέσα σε αυτήν την αίθουσα που να το αμφισβητεί αυτό.
Αυτήν ακριβώς την κατάσταση πρέπει να αλλάξουμε. Γι’ αυτήν ακριβώς τη μεταρρύθμιση κάναμε λόγο στις συνεδριάσεις της αρμόδιας Επιτροπής.
Και γι’ αυτό το λόγο επιμένουμε και ζητούμε την επίσπευση των μεγάλων, ιστορικών μεταρρυθμίσεων στα πεδία της Ποινικής Δικαιοσύνης και του σωφρονιστικού συστήματος.
Με τους νέους Κώδικες, Ποινικό, Σωφρονιστικό και Ποινικής Δικονομίας.
Με την ενίσχυση των υποδομών, την εκπαίδευση του προσωπικού, τη δημιουργία σύγχρονων διαπαιδαγωγικών δομών για τους ανήλικους.
Με τον εκσυγχρονισμό του ποινικού μας δικαίου, την ενίσχυση των εναλλακτικών μορφών ποινής, την αποποινικοποίηση πράξεων χαμηλής απαξίας.

Μόνο έτσι, κ.κ. συνάδελφοι, και όχι με μερικές ακόμη αποσπασματικές, μεμονωμένες διατάξεις, πρόκειται η Ελληνική Πολιτεία να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων απέναντι στους ανθρώπους που διαβιούν σήμερα στο απάνθρωπο περιοριστικό περιβάλλον, αυτό της ελληνικής φυλακής.
Ας μην αφήσουμε κι αυτή την ευκαιρία να πάει χαμένη.

Να μη εισαχθεί το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Δικαιοσύνης για τις φυλακές υψίστης ασφαλείας στην Ολομέλεια του Κοινοβουλίου, αν προηγουμένως δεν έχουν λήξει οι καταλήψεις.

Να μην εισαχθεί το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Δικαιοσύνης για τις φυλακές υψίστης ασφαλείας στην Ολομέλεια του Κοινοβουλίου, αν προηγουμένως δεν έχουν λήξει οι καταλήψεις, ζήτησε η εισηγήτρια ΚΤΕ Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης του ΠΑΣΟΚ Φώφη Γεννηματά, κατά τη σημερινή συνεδρίαση της επιτροπής.

Η κα Γεννηματά σημείωσε χαρακτηριστικά: «Ακούμε τα αιτήματα όλων των πολιτών αλλά δεν εκβιαζόμαστε»

‘Όσον αφορά στο ζήτημα των προσφύγων -  μεταναστών, η Βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, ανέφερε ότι απαιτείται διάλογος καθώς όπως σημείωσε «δεν επιζητείται διακομματική συνεννόηση για την επικαιροποίηση του Action Plan, με αποτέλεσμα και η αξιωματική αντιπολίτευση να ανεβάζει τους τόνους, με κίνδυνο να δημιουργηθούν περίεργα ανακλαστικά στην ελληνική κοινωνία».

Ακολουθεί η σχετική εισήγηση της Φώφης Γεννηματά στη συνεδρίαση της Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης:

« Συζητάμε σήμερα αμέσως μετά το Πάσχα ένα σχέδιο νόμου αποσπασματικό και ανεπαρκές, υπό την πίεση των γνωστών καταλήψεων.
Η Πρυτανεία του Πανεπιστημίου Αθηνών δεν λειτουργεί. Αυτό από μόνο του είναι μεγάλο πρόβλημα. Δεν χρειάζεται να γίνουν ακρότητες στην Πρυτανεία καταστροφές ή οτιδήποτε άλλο για να προβληματιστούμε. Η αδυναμία του μεγαλύτερου πανεπιστημίου της χώρας να λειτουργήσει, από μόνη της, είναι τεράστιο πρόβλημα.
Οι ευθύνες είναι μεγάλες. Φαίνεται ότι οι καταληψίες θέλουν να παραμείνουν στην Πρυτανεία μέχρι να ψηφιστεί ο νόμος. Άγνωστο τι θα αποφασίσουν αν δεν τους αρέσει αυτό που θα ψηφίσει η ελληνική βουλή.
Η κυβέρνηση δείχνει ότι σύρεται από τους καταληψίες σε ένα σχέδιο νόμου που σίγουρα θα μπορούσε να ψηφιστεί αργότερα. Δεν ήταν το πιο επείγον νομοσχέδιο ούτε για την κυβέρνηση συνολικά ούτε για το υπουργείο Δικαιοσύνης.
Και δεν φτάνει μόνο αυτό. Προστίθενται τροπολογίες πάλι στη λογική του διαλόγου με τους καταληψίες. Εννοείται ότι κάθε ομάδα πίεσης στις σύγχρονες δημοκρατίες έχει το δικαίωμα να ζητά ακόμη και να απαιτεί. Οι Κυβερνήσεις όμως κρίνονται από το πως απαντούν σε αυτές τις ομάδες πίεσης.
Δεν μπορεί η κυβέρνηση να υποχωρεί μόνο σε αυτού του είδους την πίεση. Ανοίγει την όρεξη και για άλλα αντίστοιχα αιτήματα.

Υπάρχει πίεση από την διοίκηση του Πανεπιστημίου Αθηνών. Πληροφορούμαι ότι το ίδιο έχουμε και από τη σύνοδο των πρυτάνεων.  Ζητούν το αυτονόητο αλλά φαίνεται ότι η δική τους πίεση δεν είναι ικανή να σας πείσει.

Διαφαίνεται ότι κάποιοι επιλέγουν τα θέματα δικαιωμάτων να γίνουν πεδίο πολιτικής σύγκρουσης για την αποκόμιση πολιτικών κερδών. Είναι λάθος να λειτουργούμε έτσι.
Το ίδιο γίνεται και στο θέμα των προσφύγων. Δεν επιζητείται διακομματική συνεννόηση προκειμένου να επικαιροποιηθεί το Action Plan, παρά ακούγονται ασύλληπτα σχόλια που δεν επιθυμώ να μεταφέρω εδώ, με αποτέλεσμα η αξιωματική αντιπολίτευση να ανεβάζει τους τόνους με κίνδυνο να δημιουργηθούν περίεργα ανακλαστικά στην ελληνική κοινωνία.
Ελπίζω ότι μετά την διυπουργική σύσκεψη υπό των Πρωθυπουργό που έγινε πριν από λίγο και αφορούσε στα δυο αυτά θέματα θα βγει η Κυβέρνηση από την απραξία, την αδράνεια και τα αδιέξοδα που δημιουργεί.

Η Κυβέρνηση δεν είναι μόνο για να αρθρογραφεί.

Χρειάζεται διάλογος και συνεννόηση εντός της Βουλής αλλά δεν θα λειτουργούμε υπό το κράτος της πίεσης οποιουδήποτε. Οι βουλευτές δεν εκβιαζόμαστε.

Δεν μπορούμε να πάμε αυτό το σχέδιο νόμου στην Ολομέλεια και να συζητάμε υπό την πίεση των καταλήψεων.  Θα πρέπει να το πείτε εσείς εδώ και να το απευθύνετε προς όλους.

Δεν θα έρθει το σχέδιο νόμου στην Ολομέλεια αν δεν λήξουν οι καταλήψεις.

Δυστυχώς, αυτές οι δυσάρεστες διαπιστώσεις επιβεβαιώνονται και τεκμηριώνονται από το περιεχόμενο ορισμένων καίριων διατάξεων του νομοσχεδίου που συζητούμε και σήμερα στην Επιτροπή.

Ο ζήλος σας και η υπερβολική σας σπουδή στην προώθηση του νομοσχεδίου αυτού εντοπίζεται σε πολύ συγκεκριμένα σημεία του σχεδίου, που ταυτίζονται απολύτως με τα αιτήματα των καταληψιών, υπό την πίεση των οποίων η Κυβέρνηση καλεί εσπευσμένα και βεβιασμένα τη Βουλή να νομοθετήσει!

Παρά τις έντονες παρατηρήσεις, ενστάσεις και διαφωνίες μας, το Υπουργείο δείχνει να εμμένει σε αρχικές διατυπώσεις των προτεινόμενων διατάξεων, που, όπως επανειλημμένως τονίσαμε, δημιουργούν σοβαρά ζητήματα για την προστασία των δικαιωμάτων των κρατουμένων, τη διατήρηση μιας ήρεμης και ασφαλούς διαβίωσης στις φυλακές αλλά και στην ίδια τη δημόσια ασφάλεια.

Αφ’ ενός, στο κεφάλαιο της κατάργησης των φυλακών Γ τύπου, εξακολουθούμε να εκφράζουμε σε κάθε τόνο και ένταση, τη βαθιά ανησυχία μας και την αγωνία μας για την επιλογή της Πολιτείας να προχωρήσει στην αυτόματη κατάργηση των φυλακών υψίστης ασφαλείας «άνευ άλλου τινός».

Χωρίς, δηλαδή, να έχει λάβει ή έστω να λαμβάνει σήμερα οποιαδήποτε απτή πρωτοβουλία και μέριμνα για τη δημιουργία και λειτουργία πτερύγων ασφαλείας σε όλες τις φυλακές της χώρας.

Δυστυχώς, το Υπουργείο Δικαιοσύνης φαίνεται ότι προτιμά να προχωρήσει πάνω σε μια επικίνδυνη δογματική ατραπό που οδηγεί όχι απλώς σε νέα προβλήματα, αλλά σε πραγματικά αδιέξοδα για το ελληνικό σωφρονιστικό σύστημα.

Τα συζητήσαμε και τις προάλλες: Πού θα πάνε όλοι οι επικίνδυνοι κρατούμενοι του Δομοκού, τώρα που θα κλείσουν οι φυλακές υψίστης ασφαλείας;

Είναι έτοιμα τα Τρίκαλα, η Τρίπολη, ο Άγιος Στέφανος και άλλες τόσες γερασμένες και προβληματικές περιφερειακές φυλακές να τους υποδεχτούν; Ακόμη και αυτός ο ίδιος ο Κορυδαλλός, είναι σε πλήρη ετοιμότητα να υποδεχθεί τους κρατούμενους για βαριά εγκληματικότητα;

Σε ποιες πτέρυγες; Με ποια μέτρα και εγγυήσεις ασφάλειας και αξιοπρέπειας για τους άλλους κρατούμενους και το προσωπικό των φυλακών;

Ακούσαμε το πρωί της Μ. Τετάρτης στο πλαίσιο της ακρόασης των φορέων τον εξαίρετο εκπρόσωπο των σωφρονιστικών υπαλλήλων να εκθέτει όχι αόριστες και ανέξοδες γενικολογίες, αλλά τη χειροπιαστή πραγματικότητα στις ελληνικές φυλακές.

Πώς θα ζητήσουμε σήμερα, σαν Πολιτεία, από αυτούς τους ανθρώπους, σε αυτές τις συνθήκες, να δεσμευτούν και να εγγυηθούν την ασφαλή διαβίωση των κρατουμένων, τη διαφύλαξη των δικαιωμάτων τους και φυσικά την περιφρούρηση της ίδιας τους της ζωής και σωματικής ακεραιότητας;

Όταν, μάλιστα, ο νόμος έρχεται να επιτείνει τα ήδη υπάρχοντα προβλήματα, δοκιμάζοντας τις αντοχές των σωφρονιστικών υποδομών;

Δεύτερο σημείο, στο οποίο διαφαίνεται μια εμμονή κι ένας ζήλος της Κυβέρνησης, εντοπίζεται στην άρνησή σας να εισάγετε εξαιρέσεις στις διατάξεις του νομοσχεδίου για την αποσυμφόρηση των φυλακών.

Επιμένετε στη λύση των οριζόντιων απολύσεων, χωρίς κριτήρια, περιορισμούς και βεβαίως χωρίς κανένα δικαστικό «φίλτρο», χωρίς καν την κρίση δικαστικού συμβουλίου.

Εμείς, από την άλλη, εμμένουμε στην άποψή μας ότι είναι εντελώς αναγκαία η εισαγωγή περιορισμών για πολύ συγκεκριμένες κατηγορίες βαρύτατων και σοβαρότατων αδικημάτων.

Δεν πρόκειται για «φωτογραφική» εξαίρεση, όπως ισχυρίσθηκε η Κυβέρνηση την προηγούμενη εβδομάδα.

Μιλάμε για μία διαρκή εξαίρεση, έναν διαρκή κανόνα που θα ισχύει ες αεί.

Μιλάμε, άλλωστε, για μία εξαίρεση που παγίως εισάγεται σε κάθε νομοσχέδιο του Υπουργείου Δικαιοσύνης, όλα αυτά τα χρόνια. Πρόκειται για έμπρακτη εφαρμογή της αρχής της αναλογικότητας μεταξύ της βαρύτητας του αδικήματος και της εκτιόμενης ποινής.

Για ποια «φωτογραφική εξαίρεση», λοιπόν, μας λέτε σήμερα;

Γιατί επιμένετε να τροφοδοτείτε με επιχειρήματα όσους σας κατηγορούν ότι άγεστε και φέρεστε από συγκεκριμένες ομάδες πίεσης, που «επιβάλλουν» τις διεκδικήσεις και τα συμφέροντά τους στην ίδια την Πολιτεία;

Γιατί εννοείτε να συντηρείτε τη δικαιολογημένη παραφιλολογία για διάλογο με ακραία στοιχεία και ικανοποίηση αιτημάτων συγκεκριμένων κύκλων;

Γιατί συνεχίζει η Κυβέρνηση να δηλητηριάζει τη δημόσια συζήτηση σε θέματα ασφάλειας, αποπροσανατολίζοντάς την από τα πραγματικά φλέγοντα θέματα της Οικονομίας και της Κοινωνίας;

«Και σαν να μην έφθαναν όλα αυτά, έρχεται νέα τροπολογία από το Υπουργείο Δικαιοσύνης, άρον άρον, τη Μεγάλη Πέμπτη παρακαλώ, για κατ’ οίκον προσωρινή κράτηση συγγενών ή συζύγων ή συμβίων συγκατηγορουμένων.

Βοά η κοινή γνώμη ότι πρόκειται για μία ακόμη «διευθέτηση», μία ακόμη χάρη της Πολιτείας στο οργανωμένο έγκλημα.

Τι έχετε να απαντήσετε σε αυτές τις απόψεις;

Πόσους εν τέλει αφορά αυτή η τροπολογία;

Είναι τόσοι ώστε να μη θεωρηθεί κι αυτή «φωτογραφική»;

Και πώς εξηγείτε ότι και αυτή η νέα ουρανοκατέβατη διάταξη ικανοποιεί και αυτή, ως εκ συμπτώσεως, ξανά τα ίδια αιτήματα, από τους ίδιους χώρους, στις ίδιες καταλήψεις;

Πόσα ερωτηματικά θα γεννηθούν ακόμη μέχρι την τελική ψηφοφορία στη Βουλή;»

Ελπίζουμε ότι, έστω και την ύστατη στιγμή, πριν τη συζήτηση του νομοσχεδίου στην Ολομέλεια, θα έχουμε ορισμένες σημαντικές βελτιώσεις που θα περισώσουν την εικόνα ενός νομοσχεδίου που, δυστυχώς, από την πρώτη ημέρα δημοσιοποίησής του έχει αποστερηθεί κάθε ίχνος αγαθών προθέσεων.

Άλλωστε, Κύριε Υπουργέ, έχετε δείξει μέχρι σήμερα έμπρακτα ότι λαμβάνετε υπ’ όψη τις παρατηρήσεις των μελών της Επιτροπής, συμμετέχοντας ενεργά και δημιουργικά στην όλη διαδικασία.

Θα ήθελα, επί τούτου, να αναφερθώ θετικά σε δύο σημεία στα οποία ήδη προχωρήσατε σε αναγκαίες διορθώσεις και βελτιώσεις:

Κατ’ αρχάς, χαιρετίζουμε τη θεαματική υπαναχώρηση της Κυβέρνησης στο θέμα της συγχώνευσης των Υπουργείων Δικαιοσύνης και Προστασίας του Πολίτη.

Ελπίζω να μην πρόκειται για δείγμα τακτικισμού, αλλά να βασίζεται σε μία πάγια και σοβαρή συμφωνία σας με την άποψη που εκφράσθηκε και στην Επιτροπή υπέρ της διατήρησης της διάκρισης των δικαστικών και των αστυνομικών Αρχών.

Υπάρχουν τόσες και τόσες λύσεις για την αρτιότερη συνεργασία των κρατικών υπηρεσιών, χωρίς να επιστρατεύεται η έσχατη λύση της συγχώνευσης δύο τόσο μεγάλων και αυθύπαρκτων δομών.

Και είναι σίγουρα θετικό το ότι η Κυβέρνηση έδειξε να κινείται με μεγαλύτερη λογική και σύνεση και εγκατέλειψε (ελπίζω πως δεν ανέβαλε) μια μεταφορά χαρτοφυλακίου άνευ πρακτικής σημασίας και αξίας.

Όπως θετική είναι και η αυτονόητη για εμάς τροποποίηση της προτεινόμενης διάταξης για τον εγκλεισμό των ανηλίκων, όχι μόνο για αδικήματα τιμωρούμενα με ισόβια κάθειρξη, αλλά και για τους δράστες του εγκλήματος του βιασμού.

Από την πρώτη μας τοποθέτηση επί του νομοσχεδίου, είχαμε επισημάνει τον κίνδυνο να επιβάλλονται απλώς αναμορφωτικά μέτρα για τους δράστες ενός τόσο σοβαρού εγκλήματος αυξημένης κοινωνικής απαξίας.

Οπότε, αξιολογείται θετικά η τροποποίηση της διάταξης.

Ολοκληρώνοντας τις τελικές παρατηρήσεις μας, θα ήθελα να εμμείνω για μία ακόμη φορά στο θέμα των ανηλίκων δραστών και στις νέες ρυθμίσεις που εισάγει το νομοσχέδιο.

Κατ’ αρχάς, να επαναλάβω ότι, σε επίπεδο δογματικό και θεωρητικό, συμφωνούμε με την ανάγκη υποστήριξης και ενίσχυσης των εξωιδρυματικών μορφών έκτισης ποινών στην πληθώρα των περιπτώσεων παραβατικής συμπεριφοράς ανηλίκων.

Φυσικά, με τις αναγκαίες εξαιρέσεις, για τα αδικήματα που τιμωρούνται με ισόβια κάθειρξη και για τον έγκλημα του βιασμού, όπως αναφέραμε.

Ωστόσο, παρατηρούμε ότι το νέο ποινικό δίκαιο των ανηλίκων που θέλετε να εισάγετε, παρά τη φιλοδοξία σας να περιορίσετε τον εγκλεισμό, ενισχύοντας τα αναμορφωτικά και εκπαιδευτικά μέτρα, πολύ φοβούμαστε ότι θα αποτύχει στην εφαρμογή του.

Και αυτό όχι τόσο για την αστοχία των νομοθετικών παρεμβάσεων, όσο για την έλλειψη προγραμματισμού στην ανάπτυξη και ενίσχυση των κατάλληλων υποδομών.

Πώς, άραγε, μπορούμε να υπολογίζουμε σε αποτελεσματική εφαρμογή των αναμορφωτικών μέτρων, που θα επιβάλλονται σε ακόμη περισσότερες περιπτώσεις, όταν δεν υπάρχει ούτε το ελάχιστο αναγκαίο επιστημονικό δυναμικό;

Και στο σημείο αυτό θα ήθελα να αναφερθώ σε πρόσφατο αναλυτικό υπόμνημα του Συνδέσμου Επιμελητών Ανηλίκων Ελλάδας, που, εξ όσων γνωρίζω, έχει σταλεί και σε σας κ. Υπουργέ, όπως και στον Πρόεδρο και σε άλλα μέλη της Επιτροπής.

Στο έγγραφο αυτό διατυπώνονται ορισμένες πολύ χρήσιμες επιστημονικές προτάσεις που είμαστε βέβαιοι ότι θα επεξεργαστείτε με προσοχή.

Αποτυπώνονται, επίσης, γλαφυρά και με αριθμητικά στοιχεία οι δραματικές ανάγκες του κλάδου για ενίσχυση και αναδιοργάνωση.

Ειδικά με τη μεταφορά της αναμορφωτικής μεταχείρισης στην κοινότητα και την αναβάθμιση του ρόλου των επιμελητών ανηλίκων, αναδεικνύεται η ανάγκη για επανεξέταση του status των σχετικών Υπηρεσιών.

Πώς, αλήθεια, περιμένουμε να εφαρμοστούν τα αναμορφωτικά μέτρα όταν ο αριθμός και μόνο των Κοινωνικών αυτών Υπηρεσιών υπολείπεται σημαντικά του συνολικού αριθμού των Πρωτοδικείων της χώρας;

Και πώς αναμένουμε από επιμελητές ανηλίκων που καλούνται να παράσχουν και υπηρεσίες κοινωνικής αρωγής σε ενήλικους, να επικεντρωθούν στα αναμορφωτικά μέτρα, με ορθολογική και παιδοκεντρική αντίληψη;

Είναι αναμφίβολο ότι υπάρχει πολύ μεγάλη ανάγκη για ενίσχυση του αριθμού των εξειδικευμένων αυτών λειτουργών.

Σας καλούμε για μία ακόμη φορά, στο άρθρο 10 του σχεδίου νόμου, να αυξήσετε τις προβλέψεις για τις απαραίτητες επιστημονικές ειδικότητες στον κατάλογο των προσλήψεων που έχετε αποφασίσει να υλοποιήσετε.

 Ως κατακλείδα, Κύριε Υπουργέ, θα ήθελα να υπογραμμίσω και να επισημάνω για μία ακόμη φορά ότι πολλές φορές κατά τη διάρκεια των εργασιών της Επιτροπής που ολοκληρώνονται απόψε, αναφερθήκατε και εσείς ο ίδιος στην ανάγκη ολιστικής αντιμετώπισης και προσέγγισης του ποινικού φαινομένου και του σωφρονιστικού συστήματος.

Χαίρομαι που συμμεριζόμαστε αυτήν την άποψη, την οποία εμείς έχουμε πολλάκις υποστηρίξει, όχι μόνο σήμερα, ενώπιόν σας, αλλά και στο πρόσφατο παρελθόν, όταν στη θέση σας βρίσκονταν άλλα πρόσωπα.

Μένει να δούμε τις μεγάλες μεταρρυθμίσεις να υλοποιούνται.

Πρώτα και κύρια, με την προώθηση των τριών βασικών Κωδίκων, Ποινικού, Σωφρονιστικού και Ποινικής Δικονομίας, που βρίσκονται σε εκκρεμότητα στο Υπουργείο Δικαιοσύνης και ύστερα, φυσικά, με όλα τα υπόλοιπα αναγκαία μέτρα σε νομοθεσία, υποδομές και προσωπικό.

Μόνον έτσι θα λυθούν με οριστικό και συνολικό τρόπο τα ζητήματα του σωφρονιστικού συστήματος και μόνον τότε (χωρίς άλλα ημίμετρα), θα δώσει η Ελληνική Πολιτεία μια τελική και σοβαρή απάντηση στις προκλήσεις της προστασίας των δικαιωμάτων των ανθρώπων που διαβιούν στις δύσκολες -πολλές φορές- απάνθρωπες συνθήκες των φυλακών".

Η κυβέρνηση φαίνεται ότι σύρεται από τους καταληψίες.


Η κυβέρνηση φαίνεται ότι σύρεται από τους καταληψίες σε ένα σχέδιο νόμου που θα μπορούσε να ψηφιστεί και αργότερα.



Top